Het vervolg van ‘Una giornata particolare ‘

En dan nu het vervolg van mijn laatste werkdag bij KBC. Niet dat ik die dag veel gewerkt heb, maar dat begrijpt wel iedereen. Het is inmiddels 2 mei 17u50, ik lig in bad in het Carbon Hotel van Genk – waar we als ontvangst al cava kregen – , André heeft een Nespresso gezet. Super setting!

image

Waar was ik gebleven? Bij de pizza en vino lunchbreak op 30 april, denk ik.

De namiddag is omgevlogen met een babbeltje van hier en een babbeltje van daar, het inleveren van mijn laptop, het opruimen van mijn kast, het leegmaken van mijn locker, enz.
Ineens was het 16 u en arriveerde tot mijn grote vreugde mijn fantastisch, nieuw, samengesteld gezin: André, Charlotte,  Gilles, Annelies en Johan. Carl doet momenteel ontwikkelingswerk in Rwanda en was er helaas niet. Matthew,  de man van Annelies is in Wenen gebleven met de twee kleinkindjes,  Simon en Laura.
Op het ‘schoon verdiep’ stond een hele rij knappe, in maffiastijl geklede mannen …

image

… en mooie, elegante in Siciliaanse kleuren  (rood/geel) geklede vrouwen met vuurrode gestifte lippen mij op te wachten. Hierna enkele personages van dichterbij.

image

image

image

image

Kersverse directeur Regine schetste op een toffe manier de manier waarop ik binnen KBC gekend sta. Allemaal positief hoor, maar ik was toch wat verbaasd over mijn zogenaamde pitbull-gehalte omdat ik eerder een chiwawa-gevoel heb gehad ;) . Zij zette mij in de bloemetjes en gaf mij, in naam van alle collega’s, een voor mij voettocht heel erg bruikbaar cadeau.

image

De talentrijke Gianni Carnevale spreidde een knap staaltje toneelkunst tentoon toen hij het hedendaags  sprookje getiteld ‘Zij Dievandebank’ voorlas.

image

En Rocco Granata? Welnu die was helaas bezet. Maar hij heeft zijn broer Grecco met zijn Spirelli’s gestuurd!!

image

Grecco coverde op een uiterst charmante manier de grootste hit van zijn broer met aangepaste tekst (Concetta,  Concetta, Concetta ipv Marina). De Spirelli’s –  Ronny Quattro Staggioni, Helga Pomodori,  Filippo Calzone, Arianna La Grande, Filippo Ravioli en Isabella Bella – brachten verhalen over mijzelf waarvan ik een deel al lang vergeten was.

Grandioos collega ‘s ! Ik heb ervan genoten. Heel erg bedankt!  Jullie hebben het voor mij mogelijk gemaakt om KBC los te laten door op een mooie manier afscheid te nemen. Ik had mij geen mooier afscheid kunnen dromen.
Jullie blijven voor eeuwig in mijn hart!

Veel liefs,

Concetta

image

Geplaatst met WordPress voor Android

P-day – 30 april 2015 – ‘Una giornata particolare!’

7u45
Ik kom vandaag voor de laatste keer als niet-gepensioneerde op kantoor. Het plaatsonafhankelijk werken geldt vandaag niet voor mij. Ik word door collega Arianne geleid naar een  Italiaans/Siciliaans hoekje met als thema ‘s La Dolce Vita, La Trinacria (= Sicilie) en Rocco Granata. Dat wordt mijn laatste werkplek.

image

‘Zou Rocco vandaag speciaal voor mij komen optreden’ vraag ik mij heel bescheiden af? ‘Zal wel niet. Zoveel geld kunnen ze onmogelijk opgehaald hebben.’

9 u

De laatste huddle van ons team – althans waar ik bij zal zijn – verrijk ik met Italiaanse koekjes en Amaro Siciliano. Die laatste is eigenlijk te straf voor ‘s morgens merk ik onthutst. Ik zie al enkele blinkende oogjes om mij heen en zelf voel mij heel warm van binnen. Gelukkig heb ik mijn bijdrage aan de huddle gedaan voordat ik mijn borrel op had.

10 dagen voor P-day

Nu begint het echt te korten. Nog 10 dagen voor vertrek. Even dromen over hoe wij onderweg in het leven zullen staan. (*)

  • Wij geloven in mensen en in hun goedheid los van hun religie.
  • Dit zijn onze waarden : eerlijkheid,  rechtvaardigheid & respect.
  • Wij streven naar een permament gevoel van plezierig zijn. Dat is de toestand net voor je dronken wordt, licht in het hoofd – tipsy noemen ze dat in het Engels – maar zonder te drinken :-)
  • Wij gaan op zoek naar GNMP’s (Goed Nieuws en Mystieke Plaatsen).
  • Wij komen eindelijk tot onszelf en transformeren van rupsen naar vlinders.
    image

(*) Concetta – nog 10 dagen niet-gepensioneerd – droomt, André heeft Leffe-avond op de Oude Markt in Leuven

Geplaatst met WordPress voor Android

Mijn locatie .

Dit is onze weg naar Rome.

Het is J.R.R. Tolkien die in mijn hoofd het eerste zaadje gepland heeft voor de voettocht die wij nu gaan doen. Maandenlang ben ik begin jaren 80 aan zijn boek ‘In de ban van de Ring’ gekluisterd geweest. De belevenissen van Frodo en zijn vrienden waren niet altijd even leuk en er kwamen lelijke schepsels in voor (die in mijn verbeelding bijlange niet zo lelijk waren als in de film!). Doch uiteindelijk kwam alles toch goed en gaandeweg hadden zij wonderlijke dingen beleefd in de wondermooie omgeving van Midden-Aarde. Het leek mij toen al geweldig om ook eens op stap te gaan met knapzak en ransel in de wijde natuur.

Nu ben ik – nog 15 dagen niet-gepensioneerd, maar de countdown gaat flink vooruit – bijna zover!

Mijn ransel is een rugzak (lichtgewicht, super makkelijk, alles erop en eraan, teut om onderweg te drinken zonder te moeten stoppen inclusief), gevuld met het allernoodzakelijkste (avondkleedje, make-up, oorbellen én epilady gaan toch wel lekker mee – een vrouw moet zich toch voornamelijk goed voelen, nietwaar?) en gedecoreerd met het logo van Pelgrimswegen naar Rome.2015-04-09 07.16.54

Mijn knapzak is gevuld met adresjes waar we zowel lekker zullen kunnen eten, als heerlijk zullen slapen.

Enfin, eigenlijk helemaal geen tocht zoals Frodo en zijn vrienden. Maar die moesten die Ene Ring in veiligheid moesten brengen. En dat hebben wij niet. Daarom gaan André en ik onszelf in veiligheid brengen. Lekker rustig onthaasten, stap voor stap dichter bij Rome komen, doch niet te rap want de weg is ons doel en daar is veel te beleven. Zo willen wij stap voor stap dichter bij onszelf én elkaar komen.

Wordt het een reis? Wordt het pelgrimstocht? Dat weten wij nu nog niet.
Een reis is gepland, tijdens een pelgrimstocht lever je jezelf over aan de voorzienigheid. Bij de start zijn wij alleszins nog niet bereid om ons aan die voorzienigheid over te leveren. Het zou de max zijn mocht onze voetreis gaandeweg in een pelgrimstocht veranderen. We gaan wel niets forceren. Genieten is de boodschap.

Er zijn vele wegen naar Rome. Wij kiezen bewust voor de GR5 ‘Noordzee-Rivièra’ omdat je op deze weg elke dag nieuwe horizonten en onbekend pleisterplaatsen ontdekt.  Onze ‘materiaalcheckweekend’ deden we op een stuk van de GR5a en we hebben onze kust op een heel andere, veel mooiere en kleurrijkere manier leren kennen. In Besançon (Frankrijk) stappen we over naar de Via Francigena. Deze oude pelgrimsroute van Canterbury naar Rome, door Frankrijk, Zwitserland en Italië, is beschreven door de Engelse aartsbisschop Sigeric in de tiende eeuw.

Zo simpel is onze weg naar Rome! Zoals je hierboven zag, is het hoogste punt én de grootste uitdaging is de Grote Sint-Bernhardpas, maar die is toch ondertunneld, niet?

Groetjes,

Concetta
nog 15 dagen niet gepensioneerd