Dag 98/99 – 6 en 7 augustus 2015 van Ivrea via Roppolo tot Santhià

Santhia, 7 augustus 2015

Indien André’s moeder Lea nog leefde, zou ze gisteren 93 jaar geworden zijn. Wij hebben gisteren dikwijls over haar gesproken.

Indien mijn moeder Agata nog leefde, zou ze vandaag 82 jaar geworden zijn.

image

Toeval of niet maar we zijn vandaag in Santhià toegekomen waar de patroonheilige Sant’Agata is, die haar onderkomen in de Dom heeft. De naam van de stad is trouwens een  samentrekking van ‘Sant’Agata’. Uiteraard  is zij constant in onze gedachten. We missen beiden onze moeders.

image

De hielen van André danken alle fans voor de blijken van sympathie, alsook voor alle suggesties ter verhelping. Het bekroonde idee is die van het ijswater. Daar hadden we zelf niet aan gedacht en het blijkt deugd te doen.

image

Omwille van die hielen wilden we gisteren de etappe van Ivrea naar Roppolo inkorten door de 5 km op de Via Torino naar het centrum van Ivrea tot de aansluiting op de Via Francigena met de bus af te leggen. De vriendelijke uitbaters van Hotel La Villa zochten de uren van de bus voor ons op via Internet. Wij hebben zelf ook proberen te zoeken maar raakten er niet uit. Er zou een bus ieder half uur zijn (het exacte uur varieert, dus zeker op tijd zijn) en de halte is schuin tegenover het hotel. Wij staan iets na acht aan die halte en exact om half negen komt de bus. Joepie!
Maar dat was te vroeg gejuicht. De chauffeur stelt dat hij geen stadstickets in de bus mocht maken, wel voor lange afstanden, en wij vlogen de bus terug af. De piccobello bekleede chauffeur reed met 1 passagier aan boord verder.  Samen grinnikten zij achter onze rug:  domme toeristen die niet weten dat je eerst een ticket bij de tabaccaio moet kopen.

Wij lopen teneergeslagen naar de tabaccaio iets verder de straat op waar een heel vriendelijke jongen ons de tickets verkoopt. Ondertussen is er een heel discussie in de winkel over de zomertijdregeling van de bussen. Die is aangepast en soms slaan ze bepaalde uren gewoon over. Er is echter niet over gecommuniceerd en op Internet staat de oude regeling.  Volgens ‘het wisdom of the crowd’ zou de volgende bus er misschien om halfelf zijn.

image

Wij staan daar met de inmiddels afgerekende tickets in onze handen, ons afvragend waarom we die dan hebben moeten kopen.

image

We maken een nieuw plan: we stappen te voet de 5 km tot aan het station van Ivrea en nemen daar de trein of de bus tot Roppolo. Het is inmiddels al heel warm en we willen de hielen van André sparen.
We gaan terug naar ons hotel waar ik mijn ongenoegen over de buschauffeur uit en vraag hoe we tot Roppolo vanuit het station kunnen raken. Geen bus, wel een trein, eerst tot Milaan en dan tot Santhià en dan te voet tot Roppolo (15 km) is het antwoord. Dat is geen oplossing: te voet naar Roppolo van het centrum van Ivrea is 22 km.
Uiteindelijk brengt de mevrouw van het hotel ons naar het station.  ‘Dat is het minste wat ik kan doen’ zegt ze. ‘We willen de Via Francigena populair maken, maar zijn er nog niet goed op georganiseerd’ vertelt ze. Jammer vindt ze dat.

image

We struinen wat rond in Ivrea en nemen uiteindelijk de taxi naar Roppolo.

image

De taxichauffeur steekt voorbij over de volle witte lijn, belt lang met zijn gsm, …

image

… geeft ons uitleg over La Serra Morenica d’Ivrea, de 25 km lange reliëf ontstaan tijdens een ijstijdperk – de grootste van Europa – en die op een natuurlijke muur lijkt …

image

….en wil van ons weten waar de B&B Le Lune in Roppolo exact ligt. We geven het adres, maar hij heeft geen GPS. Na drie keer aan voorbijgangers de weg gevraagd te hebben, zet hij ons voor de juiste deur af. Heel fier zegt hij ‘ecco’, helpt ons uitladen, geeft ons een hand en zwaait uitbundig wanneer hij vertrekt.

image

Na deze Italiaanse wantoestanden, belanden we in een stukje Italiaans paradijs … 

image

… waar we heel hartelijk verwelkomd worden door Mimma en Renato. Zij bieden ons iets fris te drinken aan, willen persé onze was doen met de wasmachine, drinken samen met ons en hun twee kinderen, Luca en Neva, in de namiddag koffie met koekjes. Alle vier hangen ze aan onze lippen: ze willen weten wat we allemaal meegemaakt hebben en bestuderen alle stempels uit onze pelgrimsboekjes. Wat een zalige familie!

image

Het ontbijt dat ze ons ‘s anderendaags serveren is subliem, onze kamer supernetjes. De beste B&B tot nog toe, vinden wij.

image

Zoon Luca vertrekt terwijl wij ontbijten naar het ziekenhuis. Hij moet om de dag aan de nierdialyse en dat al 20 jaar. Moeder Mimma’s immer aanwezige lach verdween even toen ze mij dat gisteren vertelde.  Ik kreeg er kippenvel van. Deze familie krijgt van ons in Rome zeker ook ‘un pensiero’.

image

Uitbundig wuiven ze ons uit. André voelt zich goed genoeg om te stappen tot Santhià. De gelopen AC-processen hebben mee geholpen.

image

We zijn vandaag direct op de Via Francigena en hoeven geen extra kilometers te doen. Het is om acht uur al 29 graden.

image

Net als iedere dag stretchen we. Vandaag was het evenwel moeilijk om een boom in de schaduw te vinden. We zijn stilletjes in de Po-vlakte terecht aan het komen.

image

We zien de eerste rijstvelden. Veel mensen weten niet dat hier de grootste rijstvelden van heel Europa zijn waar  voornamelijk risotto-rijst geteeld wordt.

image

Het vernuftig irrigatiesysteem vanuit de Po zorgt voor enorm vruchtbare landbouwgronden. Nu staat de rijst al hoog en zijn de velden groen. Wanneer de rijst geplant wordt in het voorjaar, wordt alles onder water gezet en lijkt het hier één groot meer waar de boerderijen eilandjes lijken.

image

Naast rijst zien we tot onze verbazing ook kiwi-planten.

image

Heerlijk is dit vlak landschap met af en toe een huizengroep. En warm, heel warm! Het is vandaag meer dan 40 graden geworden.

image

Santhià is in zicht na 15 km in de hitte gestapt te hebben. De hielen van André hebben het goed uitgehouden, maar zijn toch blij dat we er bijna zijn. Ik eerlijk gezegd ook.

image

In Hotel Vittoria is het heel levendig vol echte Italianen. We eten en drinken er heerlijk.

image

We zijn nu gezellig naar de voetbal op tv aan het kijken…

image

… terwijl Tiziano, de baas, ‘watermeloen uit de oven’ trakteert. Dat is watermeloen waar rum in ingespoten is. Hij smaakt heerlijk fris én pittig!

image

Mijn familie is in Houthalen samen uit gaan eten om mama’s verjaardag te vieren. Ik bekeef mee via WhatsApp.  Eerst zijn ze samen bloemen op haar graf gaan leggen.  Mama zou blij zijn als ze dat zou weten. Want samen eten was volgens haar het echte familiegevoel. 
Weet je het, mama?

Liefs,
Concetta
💋 💋 💋

Geplaatst met WordPress voor Android

Mijn locatie .

8 reacties op “Dag 98/99 – 6 en 7 augustus 2015 van Ivrea via Roppolo tot Santhià

  1. Eigenlijk kunnen we weinig leren van die dolcevita georganiseerde Italianen maar anderzijds hééééééél veel.Het MAMAGEVOEL zoals Mieke zegt: die Moeke hebben ons ‘zoals het vroeger was ‘in de wereld geworpen’ maar GROOT gebracht tot wat we nu zijn. Ontroerende bijdrage vandaag. Draag zorg voor die hielen van Achileus. (Ilias 3de zang vierde vers.)

  2. Fijn Concetta dat jullie mama’z in jullie hart zitten. Dankzij deze dames zijn jullie er , dankzij deze dames werden jullie groot….Zij hebben jullie bijgebracht te vechten om iets van het leven te maken. You did it! You still do ! Ik denk eerlijk gezegd dat ze beiden heel erg trots op jullie zouden zijn. Eerlijk gezegd dat ik dat ze ergens zitten te gluren en te supporteren ! Overlopend van trots. Verzorg jullie goed en probeer de grootste hitte te vermijden !

    • Wij denken ook dat die twee elkaar daarboven gevonden hebben en zich goed amuseren samen!

Reacties zijn gesloten.