Dag 97 – 5 augustus 2015 – van Settimo Vittone tot Ivrea – 15 km

Sinds gisteren zijn we niet meer in Val d’Aosta, maar in de regio Piemonte,  provincie Torino.

image

Dit is het zicht vanuit onze kamer: de tuin van het domein onder ons, de uitlopers van de Alpen voor ons, de laatste bergen van de pre-Alpen links van ons  (niet te zien op de foto).

image

Het ontbijt staat klaar, vandaag zelfs met verse fruitsalade, kaas en worst.  Uiteraard zijn ook alle obligate zoetigheden aanwezig. Ik snak eerlijk gezegd naar een gewoon gekookt eitje bij het ontbijt met een voedzaam sneetje volkorenbrood besmeerd met een laagje Philadelphia Light. Hmm.

image

Moreno, de enige zoon van Renzo, heeft voor het ontbijt gezorgd en maakt de afrekening.  Heel vriendelijk, behulpzaam en hoffelijk. Wel geen groot licht. We begrijpen waarom zijn vader geen eigen leven wil/kan opbouwen.

image

Dit is de andere kant van de berg waarop wij geslapen hebben. Langs hier begint onze afdaling naar Ivrea. Dat is welkom na de klim van gisteren.

image

Jakkes! Weeral veel rotsen en stenen!!

image

En steil naar omlaag.  Ik maak me zorgen om André’s hielen. De medicijnpleisters helpen niet echt. Mijn hart doet pijn wanneer ik zie dat hij begint te strompelen. Hij wandelt moedig verder en denkt onterecht dat ik het niet merk. Zelf ben ik in optima forma.
(Behoudens om heel eerlijke te zijn een letterlijke ‘pain in my ass’ waar ik na mijn pijnlijke operatie vorig jaar dacht vanaf te zijn. Niet dus, maar daar zwijgen we verder over wegens echt niet sexy én het is aan het beteren na ons gezamenlijk doktersbezoek eergisteren. Ook dat is liefde!). 
Ik kan flink stappen en heb zelfs weinig last van de hitte. Na de Franse canicule, krijgen we momenteel gratis en voor niets de Italiaanse canicula – ook genoemd ‘Il Gran Caldo’-  te verwerken met temperaturen van dik boven de 30 graden en stijgend.

image

Stefano trekt net zijn overal aan wanneer wij passeren. ‘De wijndruiven water geven’ vertelt hij.

image

Trots wijst hij naar zijn jonge plantjes die hij dit jaar in april geplant heeft. ‘Deze soort geeft volgend jaar al druiven. Bij die andere soort – die in Pergola-vorm gebonden zijn  – duurt dat vijf jaar’ gaat hij verder.

image

Terwijl Stefano verder vertelt, zie ik een pelgrim naderen, ietsje daarna volgt zijn vrouw. Ze praten heel even met ons (komen van Pont-Saint-Martin, vroeg vertrokken vanmorgen, gaan naar Ivrea)…

image

… en stappen naarstig verder. Flink van hen! Wij komen van Settimo Vittone (wat we daar meemaakten zouden we niet graag hebben willen missen) en blijven achter hen, nog lekker even verder met Stefano praten. Ieder zijn manier om de Camino te lopen.

image

Van dit panorama kan ik mij moeilijk losmaken. Het zijn de laatste bergen van de Alpen die wij achter ons aan het laten zijn.

image

De vlakte wenkt aan de andere kant.

image

Wel goed voor André’s hielen en met een eigen charme waar we ons zonder meer aan overgeven.

image

In Borgofranco d’Ivrea drinken we aan de toog een cafe lungo. Lekker en altijd goed voor een praatje met een local. De dame voor de toog vraagt ons honderduit en zegt met spijt dat ze het nooit zelf zal kunnen wegens rugklachten.

image

Een leerpunt voor mij. Lang voordat een Ferrari voor de wereld synoniem werd van de machtig mooie sportwagen, was dat gewoon een merk voor landbouwvoertuigen. Deze boer rijdt dagelijks met zijn Ferrari in de straten van Montalto Dora.

image

image

Picknick een paar kilometer voor Ivrea om op krachten te komen en om de pijnlijke hielen van André wat rust te gunnen.

image

Daarna moeten we door een stomme fout die wij gemaakt hebben (Hoe kan dat nu? We checken altijd alles dubbel?) helemaal vanuit het centrum van Ivrea de hele lange Via Torino door tot quasi buiten de stad…

image

… want daar ligt ons Hotel La Villa, in Frazione San Bernardo.  Moordend in de hitte!

‘No Cava’ hangt hier overal uit. Oei, is dit om hun prosecco te beschermen dat ze tegen de Spaanse Cava protesteren? Vinden wij wel leuk. Doch ons denken is verkeerd.  De actie is gericht tegen de aanleg van een stortplaats voor bouwafval die ze hier willen creëren. Ze  vrezen dat ook andere afval mee gedumpt zal worden.

image

De Olivetti-schrijfmachine, wie van onze leeftijd heeft er niet mee te maken gehad? Een icoon toch in onze jonge jaren. Mijnheer Camillo Olivetti is in 1868 hier in Ivrea geboren. Ze pakken nog graag met hem uit.

image

Gratis spektakel op het terras van het restaurant waar wij om zeven uur uitgehongerd als eerste gasten plaats nemen. De man in jeans parkeert zijn cinquecento over twee parkeerplaatsen. De dienstdoende garçons spelen op zowel verbaal als in gebarentaal. De man in jeans laat zijn cinquecento staan. Daarna verbroederen ze hartelijk terwijl de garçons de man in jeans blijven ‘cretino’ en ‘stronzo’ noemen. 

image

‘Soms is het gewoon wijs om je dom te houden’ lijkt hij wel te denken hier in zijn hoekje.

image

De pizza heeft gesmaakt.  Nu is de belangrijkste opdracht voor André om zijn hielen gezond te krijgen.  Gezien wachten op medische hulp in dit geval  hetzelfde is als wachten op Godot, zijn we aan het proberen om via ons Anders Leven technieken een halt aan de pijn te roepen. ‘Stop pijn, kracht als een rode Ferrari’ (de sportwagen, niet het landbouwvoertuig) is het AC-proces dat André inmiddels diverse keren gelopen heeft. De aandacht niet langer op de pijn vestigen, maar op het tegendeel. Want alles wat je aandacht geeft groeit, niet?

Op hoop van zegen! Morgen zien we verder.

Liefs,
Concetta
💋 💋 💋

Geplaatst met WordPress voor Android

Mijn locatie .

12 reacties op “Dag 97 – 5 augustus 2015 – van Settimo Vittone tot Ivrea – 15 km

  1. beter een metafoor als ‘elke stap die ik zet is in het zachte dauwgras’ of ‘alsof op wolkjes’ of ‘een hieltje met een bumpertje dat steeds zacht landt’ … oneindig veel mogelijkheden ! Jullie doen het schitterend ! En liggen volop op koers !

    • Ingrid, vandaag al terug 15km gelopen in een verzengende hitte, tussen de rijstvelden. Anders leven helpt en dank voor de tips! Wij gaan verder geniaal op koers naar Rome :-)

  2. Ik geniet ook dagelijks van jullie verslag en leef met jullie mee.
    Vandaag is het wandeling van SKL. Er wordt 30 graden voorspeld en ik hoop dat het toch in bosrijk gebied zal zijn. Anders overleef ik het niet.
    Dus nogmaals … Chapeau voor jullie doorzettingsvermogen.

    • Dag Magda, fijn dit te lezen. Geniet van de wandeling! Het is hier weeral tussen de 35 en 40grC. Maar wij zijn dag per dag een stukje dichter bij Rome

  3. Zoek, via ik weet niet welke organisatie, een goede verzorging op: arts, podoloog. André, goede vriend, zo kan het niet verder. Niemand zal het jullie kwalijk nemen dat er een paar dagen kleven aan een deftige ‘pootverzorging’. Ik kan het weten: mijn vader was meester-hoefsmid en het belangrijkste voor dier en mens die ‘trekken en stappen’ is ‘goeie poten’. Excuseer de uitdrukking maar zo is het. We willen niet dat jllie het daarom ooit zouden opgeven. Dat willen jullie ook niet en wij ook niet. Het is te mooi!

    • Inderdaad als boeren over de pootziekte praten , is er iets ernstig aan de hand. Zo ver ben ik nog niet. Wat ik heb is niet nieuw maar is er al jaren. Ik verzorg goed en rust , dan komt dit wel in orde.

  4. 97 dagen… Op een zuchtje van de 100.
    Doet me denken aan de legendarische “Honderd Dagen” van Napoleon. Jullie komen stilaan in de galerij van de “groten”. Met veel respect voor jullie prestatie!
    Blijf goed zorg dragen voor uzelf, Rome zal er ná 24 oktober ook blijven liggen. Doe zo verder, C&A.
    Vanwege een genietende maar over het algemeen stilzwijgende supporter.

    • Dank voor de reactie, Marnix. Wij timmeren stilaan verder aan de weg en leren leven met geduld, een woord dat uit de mode is. Maar dat het leven zoveel aangenamer maakt.

Reacties zijn gesloten.