Dag 106/107 – 14 en 15 augustus 2015 – van Garlasco via Gropello Cairoli naar Pavia – 28 km

Pavia, 15 augustus 2015

image

‘Er zijn wolken!’ roep ik naar André wanneer ik uit het raam van Hotel Il Pino kijk. De dag kondigt zich mild aan én er zou wat regen vallen.

image

Toch schijnt de zon al vollenbak wanneer we om 8 uur Garlasco verlaten richting Pavia. De vele terrasjes zitten al afgeladen vol. Er heerst een gezellige drukte.

image

Geen terrasje voor ons, wij beginnen dapper aan onze tocht van de dag. Omwille van gezondheidsredenen  (André heeft niet graag dat ik het over zijn hielen heb en ik respecteer dat) hebben we de etappe tot Pavia in twee gedeeld. Vandaag stappen we tot Gropello Cairoli en morgen verder tot Pavia.

image

Even een vijgje onder de vijgenboom eten (daar eet je de lekkerste vijgen!)

image

Joepie, er komen toch weer wolken aanzetten! Dat betekent schaduw!

image

Terwijl we het kerkhof bezoeken – dat een stuk voor Gropello Cairoli ligt – begint het zelfs heel licht te regenen. Dat doet deugd! We trekken de regenhoes over onze rugzakken maar zelf blijven we lekker lopen zonder regenkleding. Ik vind dit puur genieten: koele regen op mijn huid op een warme zomerdag.

image

Het kerkhof is speciaal in die zin dat het een combinatie is van graven in de grond en boven de grond.  De graven boven de grond (de meeste Italianen  liggen niet graag onder de grond) zijn per familie en zijn allemaal identiek behoudens de naam – uiteraard – en het embleem boven de deur.

image

Het beeld van dit meisje vind ik ontroerend mooi. Ze doet mij denken aan Rosaria, mijn tweede zusje. Zij is  gestorven tijdens de geboorte, ik heb haar nooit gezien en toch heb ik haar altijd voor ogen als een klein, lief meisje van een jaar of vier. Ze wordt ook nooit ouder in mijn hoofd.

image

Gropello Cairoli is een heel mooi en levendig dorpje …

image

… waar we een lekkere koffie drinken in een typische Italiaanse bar, doch de uitbaters zijn Chinezen. Koddig om zien, maar ze waren zo goed ingeburgerd en spraken perfect Italiaans.

image

Wij hebben als overnachtingsplaats gekozen voor een Agriturismo die iets buiten het dorp ligt met een beoordeling van 9,2 op booking.com.
Helaas ligt die veel, veel verder dan we dachten buiten het leuke dorp. Dik vier kilometer over de drukke weg, te ver om te voet heen en weer naar het dorp te gaan, en er ligt enkel een supermarkt  (een soort Aldi) in de buurt…

image

… en gelukkig voor ons ook brasserie ‘Waterloo’.

image

De baas, de Siciliaan Nicola, ziet ons twee voorbij stappen en angstig de drukke weg bekijken die daar nog smaller wordt. Hij wil weten waar we vandaan komen en waar we naar toe gaan. Dan stelt hij ons gerust ‘Het is nog maar 5 minuten naar Cascina San Carlo. Let wel op, gisteren hebben ze daar op de weg twee mensen aangereden.’

image

Nadat we heelhuids aangekomen zijn in de cascina, gaan we terug om bij hem te eten en constateren dat ze het Belgische bier Waterloo schenken, zowel een dubbel, een trippel als een ambre. Wij hadden er nog nooit van gehoord.
Wij proberen de trippel en vinden hem te waterig.

image

De Siciliaanse canolo, op het moment van serveren pas gevuld met ricotta zoals het hoort, is wel lekker, maar het kan beter.
Geweldige combinatie van België en Sicilië vinden we hier, zoals André en ik: beiden niet perfect maar verrassend om hier aan te treffen.

image

Een enorm ontbijt buffet staat voor ons ‘s anderendaags klaar. En we krijgen gebakken eieren. Heel gelukkig zijn we nochtans niet met onze logies, maar het was maar voor een nacht en nu kunnen we verder naar Pavia.

image

Nog wat stappen door de rijstvelden.

image

Totdat we aan de rivier Ticino komen.

image

Vanaf hier verandert het landschap compleet.

image

En het begint opnieuw te regenen. De tweede dag op een rij. Ik dans van vreugde en probeer zoveel mogelijk regen op te vangen.

image

Padua is in zicht wanneer ik merk dat André niet goed meer stapt. Dit is niet goed. Maar ik mag niets meer over zijn hielen zeggen en dus zeg ik er niets meer over.

image

In de prachtige Dom, in Romaans – Lombardische stijl  (de parel van Pavia)…

image

… zijn we net op tijd in de mis om het laatste lied mee te zingen, de Ave Maria. Ik wou zeker vandaag, op Onze Lieve Vrouw – Hemelvaart, even bij Maria zijn, in een kerk, in een kapel, het maakt niet uit.
Hier in de Dom zijn alle Mariabeelden verlicht, de anderen niet.  Vind ik tof gedaan.
Het is vandaag het feest van alle Maria’s, en – gezien zij de oermoeder is – per definitie ook het feest van alle Moeders. Concetta komt van het Italiaanse ‘L’Immacolata Concezione’ (de Onbevlekte Ontvangenis) en dus is het vandaag ook mijn feest, want met die Onbevlekte Ontvangenis is toch alles begonnen, niet?
Ik brand een kaars bij het beeld van l’Immacolata en bid voor André’s hielen. Want ik mag het er niet meer over hebben, maar bidden toch wel denk ik.

image

Tijdens onze avondwandeling door Padua hebben we een brainstorm sessie gehouden over ‘Wat als de … van … het niet mee uithouden?’ (De tijd dat André zonder pijn kan lopen, wordt steeds korter en dus moet ik het er wel over hebben want cruciaal voor het verder verloop van onze tocht.)
We hebben out-of-the-box gedacht en hebben enkele creatieve oplossingen gevonden. De eerste testen we morgen uit.
Indien die succesvol is, is dit het laatste dat ik gezegd heb over dit onderwerp. Echt waar!

Liefs,
Concetta

Mijn locatie .

3 reacties op “Dag 106/107 – 14 en 15 augustus 2015 – van Garlasco via Gropello Cairoli naar Pavia – 28 km

  1. Toch bewonderenswaardig dat jullie het nog steeds volhouden. Dag in dag uit… Steeds hetzelfde stramien…. Of toch niet : steeds andere mensen ontmoeten en indrukken opdoen. Ik denk dat het toch wel degelijk een zware indruk op jullie twee zal achterlaten….Een levenservaring , een wereldreis gelijk….
    Fijn te vernemen dat jullie nog kunnen genieten gelijk kinderen van die malse regenbui, een Belgisch biertje (beetje heimwee) ….
    Ontroerend hoe je begaan bent met het leed van André.
    Lode Waeyen had ook al jaren last van hielspoor en liep telkens opnieuw de camino. Hij had speciale zolen met een gat erin aan de hiel. En vele camino’s telde hij zijn blaren (tientallen). Wat een mens kan afzien hé ?
    Je ziet er allebei nog goed uit. Mogelijk ook vermagerd na maanden gestage inspanningen.
    Veel veel goede moed nog en veel stapplezier !
    M&M

  2. Hier in de buurt is er het kapelleke van ‘den Heinkensberg’ in Wever. Machtige processie nog elk jaar op 15 aug. Kapelleke bezocht en gedacht aan ‘het achterste onderdeel van de voeten van André’. Hierover geen woord meer. Niks forceren, rusten tot … Boeiend wat jullie toch elk dag meemaken: de wereld is een dorp gewerden met Chinezen die een Italiaanse koffiebar hebben, een kerk met verlichte Madonna’s. Mijn vraag: hebben jullie de heilige Antonius niet ontmoet in Padua? Je had er twee die elk voor een apart probleem klaar en stonden. Die van Padua was zeer efficiënt bij het zoeken naar verloren voorwerpen. Zo heb ik eens mijn vrouw teruggevonden in een Supermarkt. Hij is… luister heel goed allebei, de beschermheilige van reizigers, pottenbakkers (niet pottenpakkers) en… GELIEFDEN. Zijn hulp werd ook ingeroepen tegen ‘kleine ongemakken’ zoals onkruid dat tussen de oren groeit. Hij is ook de heilige die genezing brengt door het relativeren van problemen en is meester van de humor. Dus… gene sumpele. Misschien vinden jllie hem nog onderweg want hij is overleden in de buurt van Padua. Benedictijner, in het kleed van Franciscus met het kindje op de arm. De andere Antonius is die ‘met het varken’. Ook wel interessant. Het varken is symbool voor zonde en verleiding maar wanneer ik de laatste foto zie, dan klikt hetbij jullie helemaal zonder zonde, waarschijnlijk af en toe met wat verleiding. dus… laat die met zijn varken effen aan de kant. Veel stevige groeten.

  3. Leuk he om te ervaren dat het water dat uit de lucht valt zo weldoend kan zijn. Als de zon zo ongenadig aan de hemel heeft gestaan, is een weldoende regenbui zaaaaaaaaaalig. Ook hier, wij hebben al deugd gehad van een fantastische zomer 2015. Maar de stortregens van de voorbije 2 dagen, vond ik ook fantastisch! Wij zijn nu op weg naar Nancy en ik zal een dikke kaars branden voor A zijn xxxxx. Toitoitoi !

Reacties zijn gesloten.