Dag 71/72 – 10 en 11 juli – van Lods naar Pontarlier – 32 km

Ontbijten m om 6 uur en vertrekken om 6u30 is het plan vandaag.  We hebben volgens de gids een dikke 25 km te doen en 500 meter te stijgen (van 380 naar 880).

image

De afspraak met Annick is dat zij alles klaarzet en dat wij onze plan trekken. Omdat we beiden al wakker zijn om 5 uur, besluiten we ons vertrekuur te vervroegen. Om 5u05 ga ik al het koffiezetapparaat aanzetten. We maken ons vertrekkensklaar, proberen daarbij zo stil mogelijk te zijn, doch wanneer we gaan ontbijten zijn zowel Christophe als Annick al op. Christophe blijft om ons draaien voordat hij gaat werken om uiteindelijk deemoedig te vragen of we in Rome voor hem een gebedje willen doen.  Ik vind hem ontroerend. Annick, die zeker niet zo vroeg zou opstaan, houdt niet op met te vertellen. Over haar vroeger werk bij de kinderbijslagdienst dat ze na 30 jaar hartstikke beu was, over hoe ze met haar Chambres d’hôtes begonnen is, over haar problemen met de buren, ze stopt niet.

image

Nu kan André er ook wel van, van dat babbelen en zeker in het Frans vindt hij het fantastisch (gisteren ook bij mama Paule) en het bleef dus maar duren.  In plaats van vroeger dan gepland te vertrekken,  zijn we later dan gepland vertrokken, omstreeks 6u45.  En dan nog omdat ik hen bijna letterlijk uit elkaar gehaald heb.

image

Het is zalig wandelen zo vroeg in de morgen. De klim van Lods naar Mouthier-Hautes-Pierres gaat gelijk niets. 

image

We komen in Mouthier-Hautes-Pierres  voorbij de leuke Epicerie
waar Annick ons gisteren met de wagen naar toe bracht omdat die in Lods gesloten was. Daar hebben we een speciale, kleurrijke dame  ontmoet  met heel felle lichtblauwe oogschaduw op, dito kleren aan en fel rood haar. Die hoorde onmiddellijk dat we Vlamingen waren.  Kom je niet dikwijls tegen! Ze kon er niet van over dat we pelgrims waren.  ‘Al zo lang van huis en toch zo goed gekleed’  was haar opmerking terwijl ze me van kop tot teen bekeek.

image

Even verder komen we in Marsotte. Hier komen de kersen vandaan die in onze confituur zaten vanmorgen bij Annick aan het ontbijt. Haar mama Paule maakt die zelf. Heel lekker!

image

We komen terug uit bij de Loue die we verder zullen volgen via de Gorges de Nouailles tot waar zij ontspringt.

image

Dat is een stevige maar zeer mooie klim van een 6 – tal km. Wij genieten met volle teugen: heerlijke temperatuur, zacht briesje, het geluid van het snel  stromend water, …

image

… en de ene waterval na de andere.

image

En zo komen uiteindelijk aan de bron van de Loue. Ik vind dit qua beleving vele malen leuker dan bvb de Gorges de l’Ardeche. Die zijn veel groter maar je kan daar nooit zo dichtbij komen.

image

Het is vandaag vrijdag. Om 11 uur – het uur van ons vertrek 10 weken uit Houthalen – maken deze selfie.  De balans is voor ons beiden positief. André heeft al heel wat ideeën over wat hij allemaal wil doen na deze reis en voelt zich gelukkig.  Ik heb geen enkel idee van wat ik ga doen na deze reis en voel mij gelukkig. Hoe wij samen verder gaan na deze reis weten we beiden nog niet, maar we zijn samen in het hier en nu gelukkig. Onze gezamenlijke reis is nog lang …

image

… en de hogere machten – hier vertegenwoordigd door de Chapelle Notre Dame dichtbij Ouhans waar we  voorbij komen – hebben misschien hun werk nog niet gedaan.

image

De verdere tocht van vandaag gaat vanaf nu voornamelijk door weiden.  Het is warm met regelmatig een verkoelend windje.

image

Gelukkig af en toe nog wat bos met schaduw. Hier zijn we op het hoogste punt voor vandaag geraakt en we voelen ons beiden nog prima.

image

We komen in Vuillecin aan en hebben nog een 5 – tal km te doen tot Pontarlier. 27 km hebben we al gedaan volgens onze GPS. Het worden onze 5 zwaarste km van de dag !

image

Weeral deels over de departementale weg, deels over de nationale. Weeral in de hitte. Het gaat nog wel,  maar ik haat dit.

image

Gelukkig kunnen we de drukke nationale weg via de tunnel oversteken. Aan de andere kant is het volgens mij nog warmer.  André zegt dat het meevalt en dat het zijn nog maar 4 km.
Na 2 km komen aan de Hypermarche. Op de parking kan ik niet meer. Ik probeer mij op te kikkeren door water op mijn gezicht verstuiven. Dat helpt maar toch kan ik niet verder. We gaan binnen een frisse Perrier drinken. Na een tijdje gaan we door. Geen bus, waarop ik hoopte,  te zien.  Dan maar stilletjes verder stappen.

Trots op onze  prestatie, doch totaal uitgeput zijn we aangekomen in Pontarlier omstreeks 17u45.

image

Deze tocht was de zwaarste tot nog toe: 32 km mét 500 meter stijging in de hitte (om 19 uur was het nog 28 graden in de schaduw) op 11 uur tijd.

image

We zijn gelukkig vooruitziend genoeg geweest en hebben een dagje rust gepland in Pontarlier. Onze enige vermeldenswaardige prestatie in deze hoofdstad van de Absinthe is onze ontmoeting in Brasserie La Poste met Carine en Olivier.

image

Zij komen aan het tafeltje naast ons zitten en beginnen speels te discussiëren over wat ze gaan eten. Wij schieten ter hulp, raden hen de carpaccio aan en raken zo aan de praat. Carine en Olivier zijn net één jaar getrouwd, na 20 jaar samenwonen, en zijn onderweg voor een nachtje logeren in een kasteel. Een huwelijkscadeau,  gekregen van vrienden die er ook zullen zijn. Op de foto’s van hun huwelijk zien we een stralende bruid met een kleinkind van twee – die zo fier was dat haar oma een echt wit trouwjurk aanhad met sleep – en een even stralende bruidegom in het blinkend zilvergrijs.

image

Ik raak helemaal in de ban van het leesbrilletje van Olivier: die kan je helemaal opplooien en in een handig klein doosje steken die perfect in mijn handtas past naast mijn lippenstift.

Wanneer wij vertellen dat we onderweg zijn naar Rome en voorbij Lausanne komen, willen ze persé dat wij bij hen gaan logeren: zij wonen daar. Dat gaat niet, want we hebben ons hotel al op voorhand moeten betalen en kunnen niet annuleren. Ze staan er dan op dat we ‘s avonds bij hen langsgaan en wisselen gegevens uit om elkaar te bereiken. Volgende donderdag worden we bij hen verwacht om 18 uur.
Ik maak even een kapitale fout – die mij in normale omstandigheden het hoofd zou kosten zegt Olivier – wanneer ik spreek over het meer van Genève waar we langs zullen wandelen. De juiste benaming is le Lac Léman. Mensen uit Lausanne tillen hier zwaar aan.

Liefs,
Concetta
💋 💋 💋

Geplaatst met WordPress voor Android

Mijn locatie .

3 reacties op “Dag 71/72 – 10 en 11 juli – van Lods naar Pontarlier – 32 km

  1. Liefste Concetta,
    Het gaat jullie goed zo te lezen. Leuke tochten en fijne ontmoetingen. Volop genieten dus. Alleen de hitte speelt parten. Ik zie op de foto’s dat je nog steeds vasthoudt aan een zwarte outfit. Witte en minder spannende kledij zou het mogelijks heel wat comfortabeler kunnen maken, zonder mij te willen moeien hé.
    Blijf verder genieten en tot horens. wij gaan al wat oefenen met stappen ter voorbereiding om met jullie doorwinterde lopers mee te kunnen.
    Kus
    Aline

    • Hey Aline,
      Ik heb mij een wit bloesje gekocht in Pontarlier. Tot weldra!
      Xxx

      • Ik ben benieuwd of het een verschil zal maken, ik hoop het alleszins. Kus Aline

Reacties zijn gesloten.