Dag 57/58/59/60 – 26 tot 29 juni – ‘Fête de l’été’ Épinal

Épinal blijkt uiterst geschikt om de periode tussen seizoen I en II door te brengen. Het biedt de ideale combinatie van tranquiliteit (nodig om onze voettocht verder te plannen),  gastronomie, cultuur en gezelligheid. Het is een stad op mensenmaat: weinig toeristen wél mensen die er leven en werken.

image

De stad ligt aan beide kanten van de Moezel. Aan Pont Georges Clémenceau sieren Europese vlaggen de afrastering. De eerste keer dat we er voorbij komen, zijn wij beiden niet fier op onze kennis: we weten amper de helft van de vlaggen toe wijzen aan het juiste land. We besluiten daarom deze tour iedere dag dat we hier zijn te doen. De volgende dag sta ik met open mond te kijken: André kent ze ongeveer allemaal terwijl ik maar op zo’n 60% juist zit! Ongelooflijk van hem vind ik. Ik feliciteer hem uitgebreid terwijl ik mijzelf maar zwak vind op dit vlak en aan mijzelf begin te twijfelen ‘ben ik qua geheugen al zo achteruit aan het gaan?’
Lang kan de lieve schat echter niet zwijgen: hij is hier gisteren – terwijl ik nog bij de kapper onder de verf zat – nog eens doorgelopen en heeft duchtig gememoriseerd om mij te kunnen imponeren bij onze volgende tour. Het was hem bijna gelukt!

Bezienswaardigheden zijn er in Épinal  net genoeg om het boeiend te houden zonder voor overprikkeling te zorgen.

Een kort overzicht:

image

De basiliek Saint-Maurice in Romaanse-Gotische stijl (gebouwd van de XIe tot de  XIIIe eeuw).

image

L’église Notre-Dame-au-Cierge, waar we op onze eerste avond in Épinal Geneviève en Cecile tegenkwamen, is speciaal omwille van het 180 m2 grote glasraam over het leven van Moeder Maria.
De mis die wij hier bijwonen raakt ons diep : de aanwezigen beleven het geloof echt. Dat zien we aan hun houding,  hun in zichzelf gekeerd zijn, hun devoot knielen op cruciale momenten. Ik was al lang vergeten dat echte katholiek gelovigen iedere keer opnieuw het wonder van het lichaam van Christus beleven tijdens de eucharistie.  De hostie is voor hen echt het lichaam van Christus, niet alleen symbolisch. Hier mochten we de hostie zelfs echt in de wijn/bloed doppen. Het smaakte beter dan de hosties bij ons die altijd aan mijn gehemelte blijven plakken.
Op het einde van de mis kreeg ik kippenvel : iedereen keerde zich in mijn richting! ‘Wat krijgen we nu?’ denk ik in paniek!  Opgelucht besef ik dat ik net voor het beeld van Moeder Maria sta tot wie de gelovigen zich aan het einde van iedere mis keren om haar te danken om Jezus op de wereld te zetten en om een steun en toeverlaat te zijn voor alle behoeftigen. Mooi dat haar rol zo erkend en geëerd wordt!
Cecile stelt ons na de mis voor aan de pastoor die erop staat om ons de pelgrimszegen te geven. Opnieuw word ik diep geraakt.

image

De ruïnes van le Château staan hoog boven de stad die volledig rond haar vestigingsmuren gebouwd is.

image

We worden beloond voor de klim met dit prachtig zicht op Épinal.
image

La Cité de l’Image is een combinatie van de oude gebouwen van drukkerij Pellerin – bakermat van de striptekening – en de nieuwe gebouwen van het museum de l’Image. Dankzij de uitleg van Collette tijdens de rondleiding,  begrijp ik nu een beetje hoe een tekening of litho tot stand komt. Erg veel werk lijkt mij.

image

Voor de mythologie-liefhebbers  (ik ben er eentje van): het ontstaan van de tekening ligt in de liefde! Allez, toch volgens Plunius de Oude. En meer concreet de liefde van de dochter van Dibutades voor een jongeman die ten strijde moest trekken. Zij heeft in de Ve eeuw voor Christus met kolen de schaduw van de contouren van zijn gezicht op een muur getekend.

image

In La Plomberie is het de laatste dag van de expositie ‘Invasions’ met werken van de autodidactische schilder Étienne Cail. Adembenemende zwart-wit werken gebaseerd op Oosterse meesterwerken.  Tof dat we dit nog konden meepikken! De kinderen van de plaatselijke academie tonen inmiddels wat ze geleerd hebben aan ouders en anderen. Schattig!

image

Tijdens onze wandeling door de Quartier du Chapitre – waar vroeger een klooster gevestigd was – zijn we onder de indruk van dit terras van het Algerijns restaurant ‘Les Babouches’. Terecht blijkt later aan tafel! Echt een aanrader.

image

Zo liepen in diezelfde Quartier vroeger de nonnen achter hun abdis. Hoe verder in de rij, hoe wereldser. De laatste non voeg ik toe aan mijn collectie ‘voorbeeldnonnen':-)

image

Met vuur – i.p.v. DJ’s en rockbands op Rock Werchter – brengen wij onze zaterdagavond door. En meer concreet op het Saint-Jean-vuur aangestoken ter ere van ‘la fête de l’Été’. Wij vieren dit eeuwenoud heidens gebruik – die helaas gechristend werd – mee. Zo’n immens groot vuur hebben wij nog nooit gezien. Fascinerend, de vlammen die de enorm hoge brandstapel in amper een half uur tijd uiteindelijk doen vallen. Op dat moment zit iedereen te wachten. Een groot gejuich stijgt uit het enthousiast publiek. Ik vond het fijn om mee te maken, toch moest ik de hele tijd denken aan de brandstapels waar tijdens de Middeleeuwen mensen levend op verbrand werden. De heidenen deden dat niet.
image
Op de Place des Vosges, na het eten van weerom een lekkere plât du jour, worden we beiden overvallen door een immens gevoel van tevredenheid. Alles is perfect zoals het nu op dit moment is. Geen andere wensen, geen bedenkingen, niks. Gewoon content in het hier en nu zoals die is.

Morgen begint het tweede seizoen van onze voettocht vanuit Ronchamp. Ik wens ons nog heel veel van deze perfecte momenten!

Liefs,
Concetta

Mijn locatie .

6 reacties op “Dag 57/58/59/60 – 26 tot 29 juni – ‘Fête de l’été’ Épinal

  1. André & Concetta,
    Bedankt voor jullie mooie verhalen tijdens seizoen 1.
    Succes bij seizoen 2 !

  2. Concetta, Andre …zo mooi en ontroerend ! De manier waarop jullie dit “samen” samen beleven ontroert me heel erg. Ik kijk weer verder uit naar jullie verhalen van het tweede seizoen. Ik hoop dat het einde van het tweede seizoen nog lang op zich zal laten wachten. Tot morgen. knuffel

  3. Ach, een heerlijk naar mekaar toegroeien in soms perfecte omstandigheden is subliem ! Je hebt je opengesteld voor al het intense en mooie rondom jullie en meegeleefd met de mensen die het op hun eigen manier beleefden ! Daarom doe je die trip ! Zware of pijnlijke dagen : je komt ze allemaal door !
    Of misschien kun je eens nadenken over de twee lijfspreuken van multiple Compostella wandelaar Lode Waeyen (+14.02.2013) :
    “Wat kan je wil met je lijf, als je lijf niet meer wil !” en
    “Do what you like – like what you do !”
    Wij wensen jullie nog een heerlijke, intense tocht samen ! Een goede start van de tweede episode ! Hou je gezond van lijf en leden en van gedachte !
    Wij zijn vandaag begonnen met de blauwbessen pluk. Om jullie waterachtig te maken ! Ze smaken heerlijk ! Daar hadden we weer een heel jaar moeten op wachten ! We begonnen deze morgen om 7u30 te plukken en zijn gestopt om 18u . Wel met tussenpozen : eten, kopers aan de deur, die nog even blijven zitten voor een babbel en een drink. Dus ook een sociaal gebeuren ! Het is hier heerlijk weer maar ‘t zal heet worden tot 35° tot het einde van de week. Dus een explosie van bessen met zoveel zon !
    Geniet van elkaar en al het moois !
    Dikke knuffel,
    Maria en Maurice

    • M & M,
      Die bosbessen doen ons watertanden! Hopen er hier ergens ook tegen te komen.
      Veel pluk genot en bedankt voor jullie toffe aanvullingen op ons verhaal. Wij genieten ervan en lachen ons soms een breuk!
      C&A

  4. Ik dacht dat André zijn trucen van de foor kwijt geraakt was. Maar blijkbaar heeft hij nog vossenstreken genoeg om die vlaggen eerst te memoriseren. Foei maar lief. Ja, ik heb de indruk dat Frankrijk een soort Roomse renaissance beleeft. ‘Mutter, Courage’! voor de tweede helft van jullie tocht. Ik moet even op de landkaart kijken.

Reacties zijn gesloten.