Dag 53/54 – 22 en 23 juni 2015 – van Crantenoy over Charmes tot Châtel-Sur-Moselle – 21 km + 13

image

Ik leer deze morgen enkele nieuwe woordjes Frans van Anaïs. Zij leert mij o.a. dat konijn in het Frans ‘papin’ is. We zoeken in het boek naar de 10 verborgen ‘papins’ en Anaïs schatert iedere keer wanneer we er eentje  vinden. Ook al is het telkenmale dezelfde.  Heerlijk om met kinderen van deze leeftijd te spelen!

image

Mijn lerares is de kleindochter van Jean-Marie en Marie-Jeanne Troup van de Chambres d’hôtes in Crantenoy  (deze Chambres d’hôtes heeft geen naam) en komt hier ‘s morgens bij mammie en pappie op bezoek terwijl haar mama de kinderen van het dorp met de schoolbus naar hun bestemming voert.
Mr en Mme Troup leren mij – onbewust – dat mijn eerste indruk meestal onjuist is. Toen ik gisteren in de niet erg propere auto van Jean-Marie stapte  -die daarenboven witte sokken in sandalen aanhad ! – en hij ons via de niet erg ordelijke garage zijn propvolle woning annex niet erg verzorgde tuin binnenliet, was mijn beeld : een echte boer rechtstreeks van het veld die wat probeert bij te verdienen met zijn Chambres d’hôtes.
Mijn beeld bij het afscheid deze morgen: een uiterst charmante, intelligente, aimabele gastheer met wie het heerlijk praten is, die ‘plantendokter’ was bij het landbouwministerie, die zijn vrouw heeft leren kennen tijdens zijn detachering naar Guadeloupe, die een geëngageerde burgemeester is geweest in zijn geboortedorp Crantenoy en toen alle 150 inwoners bij naam kende en de trotse grootvader van 10 kleinkinderen die hier regelmatig over de vloer komen.

Over de talenten van Marie-Jeanne schreef ik gisteren al. Samen hebben ze ook kampen voor probleemjongeren georganiseerd. Marie-Jeanne’s jeugd heeft hen daartoe gebracht. Zij was anderhalf jaar toen haar mama op 28 – jarige leeftijd overleed in Guadeloupe. Zij en haar oudere broers en zussen werden bij diverse familieleden ondergebracht waar zij niet altijd goed behandeld werden.
Naar Guadeloupe wil ze niet terug. De tolerante multiculturele samenleving van in haar tijd bestaat niet meer. Het racisme tiert welig en het zijn volgens haar de ‘anderskleurigen’ die de blanken haten.  Spijtig!

image

Jean-Marie legt ons bij het afscheid uit hoe we via wandelwegen tot aan de GR5F geraken. Gelukkig, want wij dachten dat we een heel stuk op de gewone weg moesten lopen. Ook vertelt hij ons dat dit ‘un Village rue is (alle huizen / boerderijen zijn langs de straat  tegen /naast mekaar gebouwd). De meeste woningen dateren uit de 17e eeuw en zijn karaktervol.

image

Ik fotografeer nog net dit idyllisch tafereeltje bij het verlaten van Crantenoy voordat een grote,  zwarte hond luid op ons begint te blaffen. We maken dat we weg zijn. Helaas in de verkeerde richting waardoor we nogmaals voorbij die kwade hond moeten. 

image

Wanneer we een heel stuk voorbij die hond zijn, kijken we om en zien Crantenoy liggen met rechts van ons een korenveld en links een tarweveld.  Zo fier op mezelf dat ik eindelijk het verschil tussen de twee ken! 

image

Via het dorpje Lebeuville moeten we naar Bainville-aux-Miroirs om op  GR5F pad te geraken. Eerst we moeten over deze omgehakte bomen zien te geraken die het pad versperren. We zijn hierin inmiddels bedreven geworden.

image

Er is wél een Chambres d’hôtes op de GR5F! En die ligt hier in Bainville-aux-Miroirs! Wij hebben die niet gevonden,  maar toch goed om te signaleren aan toekomstige GR5F-wandelaars.

image

De GR5F is omgeleid en loopt hier opnieuw langs het Canal de Vosges.
Wij krijgen weer schitterende uitzichten te zien. Het weer is ideaal voor wandelaars: niet te warm, niet te koud, lichtjes bewolkt en af en toe wat zon. Fijn voor ons!

image

Nog voor het volgende dorp Chamagne, verlaten we het departement Meurthe-et-Moselle en komen aan in de Vogezen.

image

Het landschap blijft verbluffend mooi, ikzelf word helaas weer ontzettend moe.

image

Wanneer we eindelijk in Charmes aankomen en inchecken in hotel Le Carpinien,  moet ik mijn benen letterlijk slepen. Ik vind het niet fijn meer. Zo moe aankomen ‘s avonds terwijl we eigenlijk niet verschrikkelijk veel kilometers gedaan hebben op vlak terrein. Doemscenario’s duiken op en beginnen mijn geest te vergiftigen. Terug naar huis keren zonder Rome bereikt te hebben is daar de ergste van.

image

‘s Anderendaags aan het ontbijt neem ik mijn badeendjes mee als ankers voor mijn Ander Leven principes : die eendjes drijven altijd boven en ook ik zal boven blijven drijven!
De kwestie is alleen hoe. Ik doe immers niet moe. Ik ben moe, heel moe!

Tussen de reacties op mijn blog van gisteren vind ik er enkele met raadgevingen om mijn moeheid te overwinnen. Ik besluit daar mijn kracht uit te halen.
(Toch geweldig al die reacties op de blog. Ik ben al medisch geholpen door mijn huisdokter toen ik salmonella had, ik word gestimuleerd om te blijven schrijven, we worden gemotiveerd om onze voettocht te blijven doen én nu krijgen we raad om het lichamelijk vol te houden.  Een dikke merci!)

image

Terwijl André aan Kate en Lance uit Wimbledon – die langs de Moezel fietsen van Col de Bussang tot Koblenz – uitlegt waar wij mee bezig zijn, pep ik mij mentaal op en besluit welke raadgevingen ik ga volgen :
1. Geen alcohol meer drinken alhoewel  ik niet meer dan 1 glas wijn per avond drink, doch ik voel mij beter zonder. Ik ben er trouwens gisterenavond mee gestart. (André kan gerust zijn kwart liter blijven drinken, hij kan er tegen, maar zeker niet meer hé schatteke.)
2. Rugzak lichter maken door alles wat ik bij heb kritisch te bekijken: al wat ik tot nog toe niet gebruikt heb, gaat eruit.
3. Meer rusten!

image

En zo komt het dat ik vandaag toch weer heb kunnen wandelen.
We hebben 1,5 kg kleren en andere spullen met de post naar Charlotte gestuurd en onze tocht ingekort. Ipv de GR5F, volgen we het kanaal tot Chatel-sur-Moselle. Dat is 13 km ipv 25. Zo kunnen we wat rusten in de namiddag.

image

We nemen na aankomst een lekkere douche in onze jaden kamer in de Chambres d’hôtes Le Casteldo, waar zelfs het douchegordijn in jade is. Je stapt erin via een poortje. Ik had het gevoel dat ik in een paardehok stapte.  André voelde zich eerder een goochelaar die de grote verdwijntruk uitvoerde.

image

We hebben zelfs energie genoeg om de ruïnes van de Fortresse te gaan bezichtigen. Die zijn de moeite en lopen ook ondergronds verder, maar daar kan je enkel bij een geleid bezoek komen en daar is het te laat voor.

image

We sluiten de avond af samen met Nathalie en Jean-Paul: lekker eten begeleidt door een knusse babbel met veel gelach. Mijn dipje is helemaal over.
Rome is weer in zicht!

Liefs,
Concetta
💋 💋 💋

Geplaatst met WordPress voor Android

Mijn locatie .

15 reacties op “Dag 53/54 – 22 en 23 juni 2015 – van Crantenoy over Charmes tot Châtel-Sur-Moselle – 21 km + 13

  1. Lieve schatten….jullie hebben alle tijd van de wereld om jullie doel te bereiken. Maak het hoofd leeg en geniet van al het moois op jullie tocht. Think positive en van doemgedachten. Alleen genieten mag, de rest is balast. Ik weet dat jullie Rome bereiken. Morgen, overmorgen, volgende week, volgende maand, volgend jaar….who cares ? Ik geef jullie de kracht om in jezelf te geloven, te genieten en vooral naar het vege lijf te luisteren. Dikke knuffels en dikke smakkerd.

  2. Hello C&A,
    count me in along your many enthousiast supporters and blog-readers. You’ve got a talent for walking the walk and for talking about it! This, being together, and the positive spirit will certainly bring you all the way to Rome, no doubt!

    As for the technical approach of the fatigue these days, I see there is no shortage of advice. Do not forget to ask also your own body for advice – it’ll tell you how it feels about the various tricks. ‘Keep doing what works and avoid what doesn’t’ – one of the classical management advice I thought might fit in here ;-)

    looking forward reading all the sequels in your blog,
    charmed again and again like the little Anaïs seeing her ‘papins’ , alleen is het nu niet telkenmale dezelfde :-)
    kiss&hug to both , Florica

    • Hallo Florica,
      Dank voor je ondersteunende woorden!
      Dit doet mij denken aan vorig jaar in Obergürgl. Weet je nog in dat sprookjesbos, hoe enthousiast wij van de ene paddestoel naar de andere dartelden? En daarna niet weg te slaan waren uit het bleu-berry-bos? Wij hebben ons toen als twee kleine Anaïsjes gedragen! Zalig samenzweerderig!
      Concetta

      • Concetta, sure thing I still remember. Funny how relevantly your words describe the emotions of the moment, I just spent 10 min living again the spirit of the conspiracy (with a wide smile on my face – thanks!). We dared to hit the ‘pause’ button on the destination track for a moment and indulgded ourselves with enjoying extra-ordinary charming beauty that unexpectedly crossed our way. Hurry had to wait its turn for getting (back) our attention.

  3. Heb tot nu toe niet al te veel tijd om uw mailtjes te beantwoorden. Maar jullie maken toch zo’n mooie reis….. Nog veel moed en doe zo verder zou ik zeggen. Groetjes aan André. Lena

  4. Hallo Concetta en André,
    We volgen hier nog steeds jullie avonturen. Ja, dat is eigenlijk het goede woord, elke dag een nieuw avontuur. Niet weten hoe het er gaat uitzien wanneer je s’avonds ergens aankomt of wat je weer maar voorgeschoteld krijgt om die hongerige maag te plezieren. Ik kan me voorstellen dat dit mentaal belastend is zeker zo kort na je pensioen.
    Daarom zou ik je willen vragen:zit de moeheid in je hoofd of in je benen?
    Denk aan de ayurveda, de geest is even belangrijk dan het lichaam.
    In dat opzicht is een glaasje wijn drinken een ontspannende bezigheid.
    Jezelf niet voorbij wandelen, zowel je benen als je hoofd.
    Voorts wens ik jullie : lichte voeten, zonnige tochten, en vooral vergeet niet het
    plezierig te houden!
    Groeten,
    Jos

    • Dag lieve schoonbroer Jos,
      Bedankt voor je tips!
      Ik ben ervan overtuigd dat de moeheid in mijn benen zit omdat in mijn hoofd de overtuiging dat we Rome gaan halen, vastgebeiteld zit.
      Toch ga ik de mogelijkheid of het toch niet in mijn hoofd zit, aanpakken. Het zou één van mijn blinde vlekken kunnen zijn.
      Groetjes aan het thuisfront!
      Concetta

  5. Hallo Concetta,
    Ik hoop dat jullie dit verhaal tot een goed einde kunnen brengen, desnoods met kortere wegen te bewandelen, vergeet niet, je bent geen 20 meer en dan duurt de recuperatie wel wat langer. Als boerendochter wil ik wel een opmerking maken, het zal geen koren geweest zijn maar gerst.
    Nog veel succes verder.

    • Hallo Maria,
      En ik was al zo fier dat ik onderscheid kende! Niet dus. Ik hou het in het vervolg op ‘diverse soorten graan’.
      Knuffel!
      Concetta

  6. Ander leven tip: is de moeheid behulpzaam? Neen, zeg er dan stop tegen en loop er een proces op. Zeker niet op focussen en je er teveel aan aanpassen. Angst om niet te slagen is je grootste vijand. Volgens mij mag een glaasje wijn wel op voorwaarde dat je ook voldoende water drinkt in de dag en bij eten. Uitdroging maakt je moe. Misschien af en toe een banaan voor magnesium voor de spieren.
    Ik heb zoooooveel respect dat jullie dit doen en heb vertrouwen dat jullie tot Rome geraken!
    Ik geniet van je humor in je blog.
    Doe zo voort
    Sofie

    • Sofie,
      Ik heb er deze morgen AC-proces op gelopen en zal dat verder doen. Dacht dat het niet hoefde omdat ik vond dat ik niet moe deed, maar je hebt gelijk.
      Bedankt om mij terug op het juiste spoor te zetten!
      Knuffel!
      Concetta

  7. Ach lieve, dappere Concetta, Wijn kan je best drinken ,wanneer je daarna twee dagen kan rusten. Een biertje kan er misschien nog in. Ik kan het weten want… Ik wist niet dat André er zo goed tegen kon. Ik moet iets gemist hebben.Jullie opgave is een immense, langgerekte marathon. Willen jullie supporters allemaal sponsoren voor een vat van de beste wijn uit de gaarden van de Romeinse heuvelen? Rust…. Jullie geraken er toch.

    • Hey Herman,
      Jouw ervaringen helpen ons goed vooruit. Bedankt daarvoor!
      Goed idee van dat wijnvat:-)
      Knuffel!
      Concetta

Reacties zijn gesloten.