Dag 45 – 14 juni 2015 – van Rozérieulles tot Gorze – 17 km

image

Zalig hebben we geslapen na de Ayurvedisch behandeling. We checken beiden onze voeten en benen ‘s morgens na het ontwaken: we kunnen verder stappen! In Le Prana zijn we helemaal alleen behoudens het meisje dat ons ontbijt is komen klaarzetten.
Dit adres zet ik op mijn verlanglijstje om eens een Ayurvedische kuur te komen volgen.

image

We verlaten Rozérieulles, de levenden en de doden.

image

In Jussy, het eerste dorpje dat we passeren, getuigt deze versterkte gotische kerk uit de XIe eeuw van de gevechten die de bisschoppen van Metz leverden tegen de hertogen van Lorraine en de graven van Bar. Zulke versterkte kerken staan in deze streek in ieder dorp vanaf Fèves tot Jussy. ‘Vechten, een kunst voor iedereen’ lijkt het.

image

Sinds gisteren zijn we weer in een wijngebied,  doch pas vandaag zien we de eerste wijnstokken in Alsace Lorraine. Ik verlies hier ergens de drinkteut van mijn Camelbag en loop er even naar te zoeken, de aanleiding tot een lichte relationele frictie. André wil ‘s morgens in ‘zijn kadans’ komen en ik loop volgens hem dan altijd te dralen door foto’s te nemen en nu ook nog naar de teut te zoeken.
Hallo, moet ik dan ‘s avonds mijn foto’s gaan nemen en gewoon doorlopen wanneer ik iets verlies? We zijn beiden gelukkig verstandig genoeg om dit te laten rusten en lopen verder, een beetje uit elkaar om te bekoelen.
Positieve verandering : ik heb zelfs geen AC-proces nodig om mijn irritatie te stoppen! ‘Ik ben helemaal op koers’ heet dit in Ander Leven termen.

image

Iets voorbij Vaux herinnert dit kerkhof, waar zowel Fransen als Duitse soldaten  begraven liggen, aan de inname door Duitsland van de Alsace-Moselle streek in 1870. Zij werden vanaf 1918 terug Frans grondgebied.  De wonden zijn nog steeds niet geheeld. Dat hoorden wij gisteren al in Café Fort de Jeanne D’Arc.

image

En dat vertelt ons vandaag Michel, de voorzitter van de plaatselijke jazz-club ‘Jazzametz’, die ons voor zijn deur in Ars-sur-Moselle spontaan aanspreekt. Hij wil niets meer te maken hebben met al die landenkwesties en stelt dat hij een ‘Lorrainer’ is. Hij vraagt ons honderduit,  roept luid naar zijn buurman ‘Ils vont à Rome’ en vraagt waar we vanavond gaan slapen. Zijn blijdschap kan niet op wanneer we zeggen ‘in La Renaissance à Gorze’! Hij kent Carol,  de eigenares. Zij is een Parijse keramiste  die in Gorze een nieuw leven begonnen is in een  fantastisch mooi huis die zij volledig gerenoveerd heeft en nu uitbaat als Chambres d’hôtes. We moeten haar zeker zijn groeten doen. (Hij kan echter zolang niet wachten en belt Carol zelf op om onze komst aan te kondigen horen wij later van Carol).

image

Even verderop in Rongueville worden we aangesproken door Jean-Luc en zijn zus Eveline die duidelijk al (veel) geaperitiefd hebben tussen hun mirabellenbomen.  Ze zijn heel geïnteresseerd in onze tocht en willen ons persé de weg wijzen. We zijn de weg helemaal niet kwijt, maar we laten ze maar doen. Ze hebben er duidelijk plezier in.

image

Een stevige klim brengt ons langs deze stenen…

image

… tot aan de Belvedère des Varieux waar we picknicken met een prachtig zicht op de Moezelvallei in perfecte harmonie met onzelf en de wondermooie natuur.

image

In Gorze, vooral bekend om haar water die de Romeinen al 2000 jaar geleden exploiteerden, vinden we snel onze Chambres d’hôtes.

image

We begrijpen onmiddellijk de fascinatie van Michel voor de Chambres d’hôtes van Carol en voor Carol zelf!

image

In dat huis waar een deel nog uit de Middeleeuwen dateert, eten we samen met haar en haar man Alexandre (Franse militair gedetacheerd bij de NATO-basis  Ramstein) een ovenverse quiche Lorraine.

image

Deze vin gris is uit de streek proeven  we erbij.  We beperken ons : ik eentje, André twee. We willen morgen evengoed als vandaag kunnen stappen nu we ook op dit vlak terug op koers zijn!

image

Carol haar keramiek bestaat volledig  uit wit tafelservies: helemaal mijn stijl! Ik wil onmiddellijk de mijne hiervoor ruilen. Ideetje voor later!

image

Ze is ook een gepassioneerde imker en vertelt uitgebreid en vertederd over haar twee bijenkolonies.  Haar eerste poging om zelf een derde te creëren is jammer genoeg mislukt.  Maar ze weet wat ze fout heeft gedaan.

image

De schilderij op deze foto – Maria met kind – is van haar grootvader Rolf Hirschland, blijkbaar beroemd in zijn tijd. Dit moet ik nog eens opzoeken.

Hier komen André en ik zeker nog eens terug want wat ik hier al verteld heb, is nog niet alles. Merkwaardig : wij gaan al heel traag en veel plaatsen – zoals deze plaats – zouden we nog trager willen beleven!

Onze benen en voeten waren vandaag helemaal oké. Onze voettocht kan gewoon verder gaan dankzij de Ayurvedische interventie maar zeker dankzij de steun van jullie uit het thuisfront die ons volgen en regelmatig positieve feedback geven. Het motiveert ons enorm.  Bedankt hiervoor! !

Liefs,
Concetta
💋 💋 💋

Geplaatst met WordPress voor Android

Mijn locatie .

7 reacties op “Dag 45 – 14 juni 2015 – van Rozérieulles tot Gorze – 17 km

  1. Concetta (& André), wij hebben je blog 14 dagen moeten missen – wegens vakantie in Schotland & South Yorkshire, Derbyshire, Shropshire (ttz: Engeland), waar we heerlijk helemaal gedeconnecteerd waren, maar nu zijn we weer helemaal mee! Mijn wederhelft (Jonathan Barnes)¨volgt jullie nu met nog meer interesse dan voorheen, want in 1992 (!) wandelde hij de GR5 van Metz tot in de Alpen :-) Hartelijke groeten, Ann

    • Een zielsverwant dus. Wat leuk om weten. Doe hem zeker de groeten!

  2. “My Kingdom fo a Teut” – or was it a horse? (Richard III Shakespeare) André, mijn wijze ervaring moet je weer verder helpen. Wanneer je partner naar den TEUT’ zoekt, moet je haar of hem daarvoor de nodige tijd geven. Ik kan he weten, niet omdat ik WOII heb meegemaakt maar omdat ikzelf nogal eens mijn Teut kwijt was. Jullie verhaal blijft boeiend. Tijd dus voor den Teut en voor de foto’s. Liefst voldoende belicht.

    • To teut or not to teut that’s the question :-). :Concetta wilt zelfs geen teut meer, hoewel we reserve teuten bij hebben. Dus als jij ooit een teut nodig hebt, geen probleem wij hebben er zat. Dank je voor de teutenondersteuning

  3. Ik kijk zeker uit naar je verhalen. Het moet prachtig zijn om met zoveel mensen contact te maken. Ik denk wel dat, als het zo verder gaat, je nog heel veel tijd in goede doen moet blijven om al die plaatsen die op je verlanglijstje staan opnieuw te bezoeken.
    Groetjes aan jullie beide.

    • Dank je Maria voor de reactie. Wij ontmoeten heel veel _ en fijne mensen. Al stappend rondtrekken is zeer boeiend en verrijkend. Ze later terug ontmoeten? In het leven is steeds nieuwe plannen maken heel belangrijk!

  4. Hallo Concetta en André, blij dat jullie voeten weer ok zijn, toch wel belangrijk voor zo’n onderneming hé :)
    Een “relationele frictie” is echt eentje om te onthouden, een geweldige uitdrukking. Hou jullie goed en blijf maar alle dagen verder vertellen, ik kijk er alleszins altijd naar uit en ben al direct ongerust als er een beetje vertraging is. Dikke knuffel, Odette en Alois

Reacties zijn gesloten.