Dag 38-43 – 7 tot 12 juni 2015 – van Knutange via Clouange en Fèves tot Woippy – 45 km

image

Een hele bus Chinezen heeft net gedaan met ontbijten in het Remotel wanneer wij de ontbijtzaal binnenkomen.
‘Ze zijn eindelijk vertrokken’ zegt de eigenares opgelucht  ‘Ons hotel ligt regelmatig vol Chinezen, doch ze eten en drinken hier niets. Niet goed voor onze commerce. Als we willen, zijn we elke dag volgeboekt met Chinezen.  Maar we beperken dat bewust. Ze maken alles vuil en verteren niets.’ En zo gaat ze nog een tijdje verder.
Ons verhaal vindt ze veel leuker. Zij wil dat ook doen. Haar man, monsieur Roland, ziet dat echter niet zitten.

image

Wanneer monsieur Roland tijdens het afrekenen verneemt dat wij pelgrims op weg naar Rome zijn, is hij verbolgen dat zijn norse schoonzus – die ons gisteren zowel onthaald als aan tafel bediend heeft – hem dat niet onmiddellijk verteld heeft. Hij excuseert zich voor het probleem met het eten gisterenavond en rekent maar één menu aan.  ‘En’  stelt hij ‘als jullie hulp nodig hebben in Rome moeten jullie mij bellen.  Mijn vrouw heeft er nog veel familie wonen.’

image

We verlaten Knutange richting Neufchef, waar we terug gaan aansluiten op de GR5, en komen voorbij de Tata-fabrieken. Zij maken hier van die lange spoorwegrails waardoor treinen minder lawaai maken.

image

Voor de geschiedenis van de ijzerwinning – heel belangrijk in deze streek – kan je terecht in het museum net voordat je in Neufchef aankomt.  Wij hebben echter nog veel kilometers te doen én verwachten vanavond  bezoek van twee vrienden, Marjo en Bert die onderweg zijn naar Sicilië. We willen nog in goede staat zijn wanneer zij aankomen en besluiten het museum niet te bezoeken.

image

In Neufchef gaan we een koffie in ‘Café des promeneurs’ drinken.  We zeggen vriendelijk goeiedag aan iedereen en nemen plaats aan een tafeltje. De cafébazin komt ons persoonlijk begroeten en een hand geven. Wij vinden dat erg vriendelijke.
Wanneer wat later blijkt dat iedereen die hier binnenkomt aan iedereen een hand geeft, bekend of onbekend, voelen we ons een beetje gegeneerd omdat wij dat niet gedaan hebben.
Wat een leuke bedoening hier! Het lijkt Cheers wel ‘where everybody knows your name’. We hebben een paar leuke babbels en moeten ons dwingen om terug op weg te gaan.

image

Vooraleer we na Neufchef de bossen induiken komen we deze onfortuinlijke mountainbiker tegen. Platte band en dat de eerste keer dat hij met zijn  spiksplinternieuwe mountainbike gaat fietsen. Hij is niet erg content en zijn verkoper zal het geweten hebben!  Zijn vrouw is onderweg om hem te komen oppikken. Wij laten hem met een gerust geweten achter.

image

De GR5 leidt ons via le Bois des Allemands naar le Bois de Rosselange.  Daarna moeten we door een stuk jungle –  waar we ons echt doorheen moeten worstelen door onze stokken te gebruiken als een machete – en komen
zo terecht in oude arbeiderswijk, La Cité du Rouswald.

image

Rechts van ons liggen de arbeidershuisjes met leuke achtertuintjes. Ik fotografeer de gezelligste tuin met parasol waaronder  enkele mensen een gezellige, zonnige zondagmiddag doorbrengen.

image

Links van ons stroomt gezapig een beekje langs de heuvel met daarop de grotere en duurdere  huizen van ‘de witte boorden’.

image

De mensen onder de rode parasol in de gezelligste tuin van de wijk beginnen luid te roepen wanneer wij voorbijkomen. We moeten persé iets mee komen drinken.  Geen ontkomen aan. En zo komt het dat wij even later crèmant d’Alsace zitten te drinken onder de rode parasol met de Frans-Vietnamese syndicalist Xavier,  zijn Italiaanse vrouw Maria-Rosaria, de Italiaan Bruno en zijn vrouw Liliane, een Parisienne. Allerlei hapjes worden ons voorgezet (van hondenvlees grapt Xavier),  ze willen dat we blijven eten en we mogen douchen als we er zin in hebben. Een heerlijk uitgelaten bende die we met moeite kunnen overtuigen dat we al gegeten hebben ‘s middags, dat we in onze Chambres d’hôtes zullen douchen en dat twee glaasjes crèmant echt genoeg voor ons zijn. Dat we door moeten omdat Belgische vrienden afkomen vanavond en dat we ons er erg op verheugen omdat we al vijf weken van huis zijn, begrijpen ze wel.

image

Xavier en Maria-Rosaria komen ons tot aan het hek uitwuiven terwijl ze ons allerlei raadgevingen naroepen om veilig tot Rome te geraken  (ik moet mijn zilveren oorbellen uitdoen).
Wat een zalige ontmoeting!

image

De twee glaasjes crèmant doen ons zweven naar Clouange, waar we geboekt hebben bij ‘Bienvenu Chez Nous’. De voorgevel doet mij het ergste vrezen. ‘En dat net vandaag nu Marjo en Bert afkomen’ verwijt ik mezelf.

image

Net op dat moment zien we motards afkomen. Ze zijn met drie, dus dat zijn niet onze motards denken wij. Maar dan herkennen we Marjo, op zijn knalgele BMW, en Bert op zijn zwarte BMW … en – de verrassing! – Wim op zijn Honda! Wat een heerlijk weerzien! Hamid, één van onze gastheren voor vanavond, doet de poort al open.
En dan vallen we van de ene aangename verrassing in de andere.

image

Drankje op het klein, gezellig balkonnetje .

image

Een (te) uitgebreid aperitief in de tuin waar Marjo en Bert in hun tentje zullen slapen vannacht.

image

Een sublieme gastronomische viergangen menu (kaas helaas niet gefotografeerd) met wijnen à volonté.

image

En dat allemaal in het smaakvol ingerichte appartement van Thierry, een Franse ex-militair, en Hamid, een Marokkaanse gehandicaptenbegeleider én fantastische kok.

image

‘s Anderendaags vertrekken de drie motards: Wim richting Tienen, de anderen twee richting Sicilië.

image

Wij vertrekken richting Fèves, een voorstad van Metz, en hebben een zware dag. Teveel alcohol gisteren en te laat gaan slapen. Het heeft zijn tol geëist, maar het was zooo plezant! Rond drie uur krijgen we beiden een klop en leggen ons onder een boom te rusten. 
We sukkelen daarna tot ons hotel en besluiten ipv de drie geplande rustdagen in Woippy er vier te nemen.

En daar zijn we momenteel in een rustig, proper huisje met wasmachine.  Onze was hangt te drogen en mijn zusje Maria is met haar man Jos op bezoek.  Zo simpel en heerlijk is ons leven.

image

Liefs,
Concetta
💋 💋 💋

Geplaatst met WordPress voor Android

Mijn locatie .

5 reacties op “Dag 38-43 – 7 tot 12 juni 2015 – van Knutange via Clouange en Fèves tot Woippy – 45 km

  1. Ha C&A, nu wij voor dit jaar weer klaar zijn volg ik jullie vaak. Leuke verhalen. Chinezen zul je nog wel vaker tegenkomen. Het is vaak zoals je beschrijft. Maar we waren midden in Zwitserland bij een hotel dat het er beter mee deed: ze hadden er voor gezorgd dat de gasten er twee dagen bleven, ze gaven ze Chinees ontbijt (gewoon flink rijst koken en dan veel worstjes en ei zei de bazin). Maar de Chinezen dronken ook bier in de echt Zwitserse bar en vonden dat geweldig.

  2. Oei ik bespeur in jullie verhaal de Rolandbacterie…..gelukkig heb ik nog ongeveer 17 jaar om het medicijn te vinden. By the way, we komen dus zeker op bezoek in september !

  3. Het wordt een Bourgondische tocht! Om jaloers te zijn! En eigenlijk ontmoet je als pelgrim toch veel lieve mensen. Hier bij ons schrikken ze soms wanneer je goeiendag zegt. Ik doe dat dan opzettelijk. Nog veel genieten!

    • Ja, Herman Verzuring is een huidige plaag. Misschien wel de plaag! En heeft heel veel negatieve gevolgen. Maar wij ontmoeten hopen leuke mensen vooral op platte land én is ook streekgebonden groet

Reacties zijn gesloten.