Dag 36 – 5 juni 2015 van Dudelange naar Angevillers – 16 km

Dudelange, de vierde grootste stad van Luxemburg, heeft de achteruitgang van de metaalindustrie goed verwerkt.

image

De Arbed-fabrieken (Arciéries réunis de Burbach-Eich-Dudelange) – nu Arcelor-Mittal met hoofdzetel in Luxemburg – staan imposant aan de rand van de stad.
Thans is Dudelange een levendige stad met veel middenstand en kmo’s waar het goed leven is.
image

Wij verlaten haar om 8u15 in de morgen omwille van de voorspelde temperaturen van 30 graden en de 26 kilometer die we af te leggen hebben.
We zijn helaas niet goed uitgeslapen ondanks de luxueuze suite.  Vanop het terras beneden drongen stemmen onze balkondeur binnen (die van onze Limburgse vriend Ronny herkenden wij duidelijk!) tot diep in de nacht en het was warm. 
We besluiten daarom de tocht wat in te korten en de aansluiting op de GR5 pas in Molvange ipv Rumelange te nemen.
image

Het eerste dorp in Frankrijk dat we doorkruisen is Volmerange en onmiddellijk krijgen we het Frankrijk gevoel. De begroeting is niet ‘meuh’ (waarschijnlijk is het het Luxemburgse ‘meurgen’, ons klonk het een beetje als -sorry hoor –  schapengebleet in de oren) maar een ‘bonjour’. Een oudere  ‘paysan’ doet zijn venster open om ons te begroeten ‘Ach les Tiroliens! Allez tout droit. Il ‘y a des chèvres la haut’. We begrijpen het niet goed maar hij zwaait en lacht hartelijk. Waarschijnlijk omdat we onze hoed op hebben en met stokken lopen dat we hem aan tirolers laten denken?
image

Maar inderdaad, iets verder zien we de geitjes in een mooi, goed onderhouden stuk weide met vijver. De eigenaar vertelt ons trots dat hij twee keer te voet naar Compostella gegaan is. Eén keer vanuit le Puy en Velay. Een tweede keer vanuit Volmerange, maar dat heeft hij in vier jaar gedaan omdat hij toen nog werkte.  Nu is hij gepensioneerd maar kan hij niet meer omwille van zijn knieën. Hij wenst ons een goede reis en een behouden aankomst in Rome en wuift ons dromerig na.
Blij dat we én gepensioneerd zijn én nog kunnen, stappen wij verder.
image

De temperatuur begint te stijgen en wij moeten van Molvange een heel stuk in de volle zon voordat we in de koelte van het bos terecht kunnen.  Gelukkig is het nog maar 10 uur en valt het nog mee.
image
Deze koe met één gedraaide horen, kijkt ons triestig aan. Zij staat helemaal alleen. Zou je in het dierenrijk ook verstoten worden als je anders bent dan de anderen?  Wij hebben met haar te doen en spreken haar0 bemoedigend toe.
image

De GR5 kruist op dit punt de ‘ligne Maginot’, een lijn met allemaal bunkers gebouwd tussen 1927 en 1936, op de Franse Noord-Oostelijke grens. Op de foto zie je één van die bunkers.
In Dasburg Duitsland kwamen we al de tegenhanger tegen, de Siegfried-linie. We worden gewaarschuwd om zeker op het pad te blijven : er zijn nu nog vele boody traps! 
image

Het bos verderop is heel dicht en laag. Opeens horen we een heel rare kreet. ‘Wilde varkens! ‘ zegt André en hij begint hetzelfde geluid na te bootsen en met zijn stokken te slaan. Akelig! En ik heb ze zelfs niet gezien, alleen gehoord. Ik blijf de rest van de weg heel dicht bij André stappen. 
image

Picknick met Maria vanmiddag! Enig plaatsje midden in het bos met allemaal bankjes.
image

Het is ongeveer 13u30 als we Angevillers in zicht krijgen.
We moeten een aantal kilometers door de nu verzengend hete zon stappen voordat we aan  onze Chambres d’hôtes ‘Le mur du Château’ zijn. We zijn veel te vroeg. Dat weten wij. Maar we rekenen op een cafeetje met wat schaduw waar we wat kunnen drinken, wat lezen,  wat schrijven.

Helaas, helaas,  helaas! Niets van dat.  Zeker geen café en de enige schaduw vinden we op de kerktrappen waar we enkele uren spenderen.  Reeds erg uitgeput door de zon worden we met het uur dat verstrijkt steeds uitgeputter. image

Om vijf uur komt Fabrice, onze gastheer ons bevrijden uit deze netelige  situatie. Een fris drankje, een koele kamer in zijn prachtig huis, een subliem licht etentje, een leuke babbel : we raken er helemaal bovenop.

Zeer moe kruipen we ons bed in (ik heb totaal geen zin om mijn verslag van de dag te maken) en slapen de slaap der onschuldigen. Ik word even wakker ‘s nachts en hoor felle regen en onweer….. en kan alleen maar denken ‘gelukkig,  zo zal het morgen toch wat koeler zijn’.

Liefs,
Concetta
💋 💋 💋

 

Geplaatst met WordPress voor Android

Mijn locatie .

3 reacties op “Dag 36 – 5 juni 2015 van Dudelange naar Angevillers – 16 km

  1. Hitte, hitte. Toch niet overdrijven. Op tijd rusten en drinken. Rome wacht wel, werd ook niet op één week gebouwd? Vandaag is er noordoosten wind en dat zorgt voor een koel bries. Courage!

  2. De verbeelding van André sloeg waarschijnlijk op p hol wanneer hij heet geknor van een ??? hoorde. Hoewel… fundsa

Reacties zijn gesloten.