Dag 35 – 4 juni 2015 – van Frisange naar Dudelange – 12 km

image

Sinds eergisteren loopt André tegen mij te stoeffen over zijn nieuwe rugzak. Op de foto zie je de zijne links (blauw) en de mijne (zwart:)) rechts. Nu kan hij hem eindelijk aan de buitenwereld gaan showen.
De achtermuur van onze kamer is beplakt met een foto van de voorkant van Hotel De La Frontière zoals het vroeger was. Dit hotel heeft een serieuze voorgeschiedenis.

image

Madame Charlotte, de slechtziende maar nog zeer lucide eigenares van in de 80 jaar, weet er alles over.
Al 5 generaties wordt het door dezelfde familie uitgebaat. Zij en haar man Paul waren de 4e generatie en ze zijn hier elke dag aanwezig. Haar zoon Pierre is de 5e.

image

Dit is Pierre, in gesprek met André over o.a. de marathons die hij gelopen heeft en de taalproblematiek in Luxemburg. Achteraan zie je Paul, die de ontbijttafel aan het afruimen is ondanks zijn 83 jaar. Hij is een brompot die alles goed in de gaten houdt in ‘zijn hotel’ en, als het niet naar zijn zin is, luidruchtig optreedt. Je vergeeft het hem gezien zijn leeftijd en, als je er mee aan de praat raakt, is hij best grappig.

Madame Charlotte zelf is in 1944 een paar maand in een concentratiekamp opgesloten geweest. De Russen hebben haar en haar lotgenoten bevrijd. Ze waren wel heel brut de Russen, vertelt ze verder. Eigenlijk geen haar beter dan de Duitsers. Van Poetin moet ze niet veel hebben en waarschuwt ons om die man zeker niet te vertrouwen.

image

Churchill is langs geweest in het hotel toen hij de ‘voie de la liberté in 1944′ gedaan heeft.

image

De familie van haar man heeft in 1945 de 68 overlevenden van het concentratiekamp Buchenwald-Weimar opgevangen. De plaat die aan de voorgevel hangt, is het eerbetoon daarvoor.
En zo kon ze nog uren doorgaan zonder ons een moment te vervelen, deze kranige dame! Wij moeten helaas vertrekken en nemen afscheid van deze biezondere familie.

image

Ik zie André vertrekken, gewapend met GPS en gids, blauwe rugzak op de rug maar zonder stokken in de hand. Ik maak er hem attent op. Hij heeft ze op de kamer vergeten. In de week heb ik zijn jas meegenomen uit het restaurant omdat hij die vergeten was. Hij mag toch maar content zijn met zo’n alerte reisgezel als ik ;)

image

Het is tien uur wanneer we uiteindelijk weg zijn. We laten Evrange, het eerste Frans dorpje over de grens,  links liggen en trekken net langs de grens aan de Luxemburgse kant,  richting Hellange. De lucht is helderblauw en de temperatuur heel aangenaam. Heerlijk om te stappen.

image

Vanaf hier moeten we weer de gele driehoekjes volgen. Het zou toch gemakkelijker zijn mocht de GR5 ook in Luxemburg de rood-witte markeringen hebben. De reden zou zijn dat de markeringen hier in handen zijn van de staat. De GR5 wordt door vrijwilligers onderhouden in andere landen.  Hier mag dat blijkbaar niet.

image

Het spectakel van de dag is voor ons de man die helemaal alleen met zijn trekker en aanhangwagen de ene boom na de ander met een grijper oppakt, als waren het lucifers, ze automatisch doormidden zaagt en netjes in de aanhangwagen opstapelt. Zo eenvoudig en makkelijk gaat dat tegenwoordig. 

image

We moeten even de brug over de autostrade nemen en zien taferelen die wij totaal niet missen : files!

image

Dit is Florent, die ons bij aankomst in Cottage Logis Hotel te Dudelange, opvangt. Het is ongeveer twee uur en de check-in is vanaf drie uur. We zijn – ondanks het weinig aantal gelopen kilometers vandaag – helemaal bezweet door de temperatuur die in de loop van de dag serieus opgeklommen is. Hij belt naar de huisdame om te vragen of kamer 215 al klaar is en dat is gelukkig zo. Inmiddels praten we wat. Hij is erg geïnteresseerd in onze voettocht.
Blijkt dat hij ook een verwoede wandelaar is die ervan droomt een pelgrimstocht te doen.
Blijkt dat zijn Siciliaanse schoonmoeder ook Concetta heet.

image

Prompt krijgen wij kamer 318, de suite met balkon van hem ipv de eenvoudige kamer die wij gereserveerd hadden. Wij bedanken hem dolblij natuurlijk! De suite kost meer dan het dubbele en is ruimer en veel comfortabeler.

image

Om ons hongertje te stillen, stappen we ‘Arte & Sapore’ binnen gewoon omdat ons dat een leuke zaak lijkt. En inderdaad, we eten in deze Italiaanse delicatessenwinkel, een lekkere piadina.  Geraakt worden we echter door het verhaal van Carlo, de eigenaar.  Hij is een ingenieur die voor de Italiaanse Ente Spaziale werkt, thans wegens geen werk meer een uitkering van dat bedrijf krijgt en Italië heeft verlaten om zijn kinderen hier in Luxemburg een toekomst te geven. ‘Ze leren hier tenminste hun talen’ is zijn grootste motivatie. Zijn delicatessenwinkel heeft hij met zijn eigen handen opgebouwd en verbouwd. Alles wordt uit Italië geïmporteerd  (zelfs de tafels en stoelen). De Faema-koffiemachine van 1961 is zijn grootste trots. Dat is volgens kenners de beste die ooit gemaakt werd. De koffie die wij drinken smaakt alleszins heerlijk.
Wij krijgen een dikke knuffel en ik vier zoenen erbovenop van Carlo bij het afscheid. Wat een ondernemende man! Jammer dat Italië weer een van haar bekwame mensen aan het buitenland verliest. Fijn dat zijn kinderen zo een vooruitdenkende vader hebben die van aanpakken weet.

image

Het is onze laatste avond in Luxemburg en ik moet nog twee streekwijnen proeven.  De Saint Laurent is blijkbaar schaars, de Gewürztraminer niet.  Ik proef de laatste tijdens het diner samen met ‘rognons à la Luxembourgeose’ en breng hem onder bij de ‘wijnen die ik lekker vind ‘.
image

Langs ons zitten Marco en Ronny uit te blazen van een lange werkdag. Zij werken voor Brupaint in Genk en werken aan het plafond voor de plaatselijke Pré-Maman winkel die overal hetzelfde moet zijn. Limburgers én glimburgers! We hebben goed gelachen met hun verhalen.

Liefs,
Concetta
💋 💋 💋

Geplaatst met WordPress voor Android

Mijn locatie .

3 reacties op “Dag 35 – 4 juni 2015 – van Frisange naar Dudelange – 12 km

  1. Dat was een vlugge mail reactie. Geen paniek! Jullie verslagen zijn veel boeiender dan mijn commentaar. Hadden jullie geen last van een onweer gisteren? Met ongeduld wachten op wat volgt: foto’s, commentaren, ontmoetingen, confrontaties.

  2. heerlijk toch ! prooooooooooooooooooooooooooooostttttttttttttttttt !

  3. Het verwondert me niet dat André geregeld iets vergeet. Zijn rationele geest werd in zijn collegetijd reeds geteisterd door poëtische bevliegingen. Hou hem maar in de gaten. Straks vergeet hij zijn blauwe rugzak nog! Boeiend verslag!
    Kunnen jullie die reacties ook lezen? Tussen de soep en de patatten?

Reacties zijn gesloten.