Dag 33 en 34 – 2/3 juni 2015 – van Remerschen naar Frisange – 22 km

image

Heel goedgemutst verlaten we onze jeugdherberg in Remerschen. Vanaf nu moeten we volgens onze gids weer de ronde, gele markeringen beginnen te volgen.  Helaas wijzen die de andere richting uit dan wat in de gids staat,  alsook de track op onze GPS. We besluiten toch maar de plaatjes te volgen want die zien er heel nieuw uit.  Misschien een recente wijziging aan de GR5?

image

We stappen een tijd lang (omhoog en omlaag) die richting op, maar het pad leidt ons totaal de andere richting op. Wanneer hij op een bepaald moment blijkbaar terug richting Remerschen wijst, besluiten we terug te keren en de GPS en de gids te volgen.

image

Twee uur nadat we de jeugdherberg verlaten hebben, zijn we de trappen aan het beklimmen waar we de dag daarvoor zo blij waren dat we ze konden afdalen en dit vijf minuten van de jeugdherberg .
Boven gekomen wijzen de markeringen terug in de richting waar we vandaan komen : trappen naar omlaag. Hier klopt iets niet. We besluiten op GPS te stappen richting volgende waypoint, los van de markeringen.

image

Enkele kilometers stappen we langs een snelweg met aan de rechterzijde de rokende schoorstenen van de nucleaire centrale van Cattenom in Frankrijk. Heel dicht tegen de grens gebouwd. Zou dat bewust zijn?

image

Rond één uur strijken we neer tussen het lange gras om onze boterhammen op te eten.

image

Wanneer de Amerikaan Omar uit Houston (Texas) voorbij komt, verschiet hij zich een bult wanneer hij ons opmerkt.  We waren blijkbaar onzichtbaar vanaf de weg voor hem. Hij schrijft trouwens dezelfde avond in het gastenboek van onze blog dat we ‘net twee leeuwen leken, liggend in het hoge gras’. Omar doet de GR5 in één keer, van Bergen op zoom
tot Nice.  Vandaag stapt hij van Remich naar Mondorf-les-Bains.  Hij heeft geen gids, geen GPS en volgt derhalve gewoon de markeringen.
Dit houdt in dat hij – op het moment dat hij ons tegenkomt – al tien kilometer meer gedaan heeft dan wij, dat hij de trappen naar Remerschen gewoon afgedaald is, verder gewoon de gele, ronde markeringen gevolgd heeft – zoals wij deze morgen begonnen waren en wat blijkbaar juist was – én dat hij over een goede drie kilometer gedaan heeft met stappen voor vandaag. Wij moeten er nog minstens 12 doen. Pfff. .

image

Wij laten de moed niet zakken en stappen richting Mondorf-les-Bains die achter deze heuvel ligt.

image

Dit thermaal dorpje met een microklimaat, geeft een mondain gevoel. Ik ken het van mijn ex-schoonbroer die hier jaarlijks kwam kuren voor zijn luchtwegen, maar was er tot nog toe zelf niet geweest.

image

Net over de grens in Frankrijk ligt ook een Mondorff maar geschreven met twee ‘f’-en. Bij de splitsing van het dorp tussen Luxemburg en Frankrijk werd bij het inschrijven aan de Luxemburgse kant een ‘f’ vergeten.

image

Aan de Chapelle de Castel valt het mij voor de zoveelste keer in Luxemburg op dat er wel kapelletjes zijn, doch zonder ziel. Het leeft hier precies niet. Ze zijn onverzorgd, versierd met plastic bloemen die ook al vergaan zijn. Ik heb geen zin om binnen te gaan kijken…

image

… en bewonder deze zeer oude boom die ondanks zijn gespleten stam, nog jonge groene takken produceert.

image

Bij het verlaten van die plek zie ik deze wolkenformatie : donker van onder en daarboven zeer licht. Ik krijg een vreemd gevoel. Is het mijn ziel die nog veel donkere plekken heeft en – wanneer ik die wegwerk – alleen maar licht zal zijn? Kippenvelmoment! Het overkomt mij weer terwijl ik alleen ben. André is immers al vertrokken en wacht op mij boven de volgende heuvel.

image

We moeten nog slechts anderhalve kilometer doen naar ons hotel als we deze senior op zijn e-mobiel zien afkomen. Van ver lijkt hij qua uiterlijk op mijn papa. Die heeft zich zo’n e-mobiel aangeschaft nadat wij vertrokken zijn. Hij gaat er mee tot aan het graf van mama om haar bloemen te brengen. Iets wat hij bij leven nooit gedaan heeft.

image

Even later komt hij geluidloos achter ons aan en, wanneer hij vlakbij is, toetert hij heel hard om mij te doen  verschieten. Hij knipoogt daarbij naar André. Oude boom met gebroken stam die zijn leven voortzet dankzij zijn e-mobiel?  Ik wens het hem én mijn papa van harte toe!

image

In Hotel De La Frontière wacht iets heel belangrijks op André. Eén van de belangrijke treklinten van zijn rugzak heeft het begeven. Het heeft de laatste dagen gehouden dankzij een stukje wasdraad.

image

Wij hebben dat een weekje geleden gesigneerd aan onze ‘materiaalgoeroe’ Heikki van Kariboe Hasselt en die heeft ons onmiddellijk een nieuwe gestuurd.

image

Een service waar we heel blij mee zijn. Zeker André die na de rugzak uitgepakt te hebben in de zetel moe maar tevreden neerzakt.

Het is mede dankzij deze Heikki dat we net het juiste mee hebben. Zelfs de vrouwelijke behoefte om ondanks de beperkingen, toch een leuk kleedje en fijn lingerie mee te nemen, was in zijn professioneel advies inbegrepen.
Voor de nieuwsgierigen : ik heb een heel licht avondkleedje mee voor de zomer én mijn rood lingerie setje voor zwoele avonden:-)

image

Bij het avondeten – pasta omdat we daar echt behoefte aan hebben – drink ik een Auxerrois.  Één van de drie Moeselwijnen die ik nog niet kende en ik vind hem heel lekker! Dé lekkerste tot nog toe zelfs. Nog twee te proeven, de Saint Laurent en de Gewürz Traminer

Vandaag, woensdag 3 juni, hebben we een rustdag. André gaat zijn kapotte rugzak terugsturen en moet daarvoor naar Luxemburg stad met bus. Hij is blij als hij terug is in ons rustig dorpje.
Ik neem de ganse dag letterlijk rust. Enkel een tasje koffie gaan drinken in het dorpje, wat schrijven en wat eten. En toch is de dag zeer snel voorbij gegaan.

Liefs,
Concetta
💋 💋 💋

Geplaatst met WordPress voor Android

Mijn locatie .

8 reacties op “Dag 33 en 34 – 2/3 juni 2015 – van Remerschen naar Frisange – 22 km

  1. Onbegrijpelijk dat die wijzers zo slordig opgesteld en misleidend zijn.
    Alles krijgt blijkbaar voortaan een erotisch tintje. Zaten er geheimen in de nieuwe rugzak? André, jong! Mooi verslag weer.

    • Neen, helaas geen geheimen, alleen een rugzak en reservemondstukken voor de camelbags

  2. Dat laatste wijntje vind ik persoonlijk heel lekker.

  3. Dat laatste wijntje vind ik persoonlijk heel lekker.

  4. Dag Concetta en Andre,
    Ik ben een dagelijkse verslinder en absolute fan van jullie reisverhaal ! Fantastisch project van jullie beidjes en wat een wapenfeit om hiermee te starten bij pensionering. Respect ! Geniet van jullie gezamelijke beleving en al het natuurschoon dat jullie onderweg tegenkomen !

    • Dank je Peter, het is een fantastische beleving. Ja, de natuur staat centraal en is langs de GR’s wondermooi!

  5. Wat de wijn betreft. Persoonlijk vind ik de gewurgd Tramiener het lekkerst, en nog liefst van vieille vignes. Je moet het zeker eens proberen. Nog veel stadgenot.

  6. Ik twijfel er niet aan dat deze rustdag kwaliteitsvol ingevuld werd dankzij of desondanks

Reacties zijn gesloten.