Dag 32 – 1 juni 2015 – van Remich naar Remerschen – 16 km

image

Onze Chinese vrienden hebben het ‘s morgens wat rustiger. Gelukkig want hier wordt voor de rest van de dag hard gezwoegd. Naast een praatje, komen ze ons ook aan de deur uitzwaaien en een ‘goede leis naal Lome ‘ wensen. De verwondering staat op hun gezicht te lezen.
Het gebeurt dikwijls wanneer we aan mensen vertellen dat we naar Rome stappen, dat ze vriendelijk blijven terwijl je op hun gezicht leest ‘wat zijn dat voor gekken’. Nu weten we het zeker niet. Emoties van Chinese gezichten aflezen is moeilijker dan bij Europeanen.

image

Het regent en we hebben ons in regenoutfit gestoken. Heerlijk vinden wij het om goed beschermd door de regen te lopen. Er is veel zuurstof in de lucht. Onze longen worden er blij van. 

Gisterenavond hebben we een beetje van Remich gezien. Vanmorgen gaan we helemaal door het centrum en zien we de rest.

image

Bachus staat nog steeds rond te draaien in zijn fontein. Ik neem een close-up foto, doch had die beter aan de andere kant genomen zodat die boom de donkere Bachus niet zou overschaduwen. Foutje! Maar zo hebben jullie toch een beetje een beeld van de grootste wijnliefhebber ter wereld.

image

Remich heeft enkele erg pittoreske straten en pleinen. Deze Sint-Nicolaaspoort uit de 12e eeuw geeft toegang tot zo’n straat.

image

In de bocht van die straat staat dit huis met toren waarin de zusjes Claudine en Christiane Heiderscheid wonen. Het intrigeert mij : hoe oud zijn ze, wat doen ze, hoe zien ze eruit, zitten ze misschien jaren opgesloten in hun toren en wachten op mijn hulp? Allemaal vragen waar ik een antwoord op zou willen weten. Maar we moeten verder!

image

De neo-barokke kerk van Remich dateert uit 1817 en ligt naast de straat genaamd ‘Wuppmatzgassel’ (*). Ik kan niet juist duiden waarom maar ik vind het hilarisch.
(*) Op de ‘ a ‘ zou een trema moeten staan, maar ik krijg die er via het toetsenbord van mijn smartphone niet opgezet. Jullie zullen wel begrip hebben voor deze handicap die mijn beperkte manier waarop ik blog met zich meebrengt.

image

Weeral laten we een nieuw ontdekte stad met een goed gevoel achter. . .

image

. . . en trekken verder de wijde wereld in.

image

We stappen – in gelijke tred én in evenwichtige stilte/conversatie – door de heuvels van Wellenstein waar 49 van de 350 inwoners wijnboeren zijn. Toch fantastisch voor een community als het gros van de inwoners dezelfde passie en broodwinning heeft. Wat een eensgezindheid moet hier heersen. Of zouden ook zij niet ontkomen aan de rivaliteit en hebzucht die ons mensenras zo eigen is? Ik duim voor de eensgezindheid!

image

Onderweg ervaar ik een heel postieve verandering bij mezelf. Ik loop weer te genieten van al het moois om mij heen en zit in een heel positieve flow wanneer André zich begint te ergeren aan een bouwvallige constructie. Ik laat mij echter niet afleiden en blijf in mijn positieve flow!  Mijn normale reactie zou zijn dat ik mij begin te ergeren (daar kan ik heel goed in zijn! ) aan het feit dat André niet net als ik het lelijke links laat liggen en zich laaft aan het mooie . Dat doe ik lekker niet meer! Ieder zijn ding, denk ik zo.

Ik heb de les uit Ander Leven goed begrepen : als je geniaal kunt zijn in negatieve dingen opblazen dan kan je ook geniaal worden in het tegenovergestelde. Dat ben ik tijdens deze reis goed aan het trainen en met succes! Dit heerlijk gevoel wil ik niet meer kwijt.

image

De picknick tussen de wijnranken op het hoogste punt tussen Wellenstein en Wintrange is lekker voedzaam ( brood met banaan en chocolade ) en geeft ons energie om de 591 trappen van de Felsberg te doen. Gelukkig moeten wij dalen. Diegenen die deze route in de tegenovergestelde richting doen, zullen minder gelukkig zijn.

image

Boven aan die berg staat Sint Donat, de patroonheilige van de wijnboeren, op de uitkijk met een bliksemschicht in de hand om de wijnranken te beschermen tegen ziektes en andere rampen. Dapper van hem, maar het lijkt mij toch maar een eenzaam beroep!

image

In Wintrange gaan we bij Schumacher even op de koffie :-)

image

De film waarnaar ze aan het kijken zijn, lijkt mij de moeite waard. Iets kungfu-achtig waar naast fysieke, goed geoefende kracht, de energie van de mentale kracht een centrale rol speelt. De mevrouw achter de toog kent helaas de titel van de film niet. Ze weet alleen dat het een recente film is omdat het op de betaalzender is. Spijtig!

image

Na nog wat trappen bereiken we Remerschen, waar ons Youth Hostel Schengen ligt.

image

Naast ons logeert hier vanavond nog één koppel dat een beetje jonger is dan wij. Duitsers uit het Ruhr-gebied die met de tandem langs de Moesel trekken. (Heel moeilijk rijden als je bergop moet, vertellen ze ons later.)
Veel Youth is er dus niet te bespeuren. Tenzij de vijftigers en zestigers de nieuwe jeugd is?

image

We worden vriendelijk, doch Kafkaiaans onthaald door de guitige Minerva. Kafkaiaans omdat we toekomen rond halfvier, de check-in officieel begint om vijf uur,  zij niets te doen heeft, de kamers klaar zijn en we toch moeten wachten tot het vijf uur is.
Guitig omdat ze een heel speciale humor heeft die ons regelmatig op het verkeerde been zet.
Voor het overige is dit een prima adres. Het eten is lekker, de omgeving is mooi, het is rustig en proper. We zijn weer tevreden.

Ondanks de naam van de Hostel zitten we niet echt in Schengen. Remerschen is wel een deelgemeente ervan.

image

Onderweg hebben we banners en affiches gezien over de vieringen die er dit jaar zijn naar aanleiding van het Verdrag van Rome die in Schengen in 1985 ondertekend werd m.b.t. de vrije doorgang van personen in Schengen-landen, nu 30 jaar geleden.
Eén van die vieringen is een massamanifestatie met als thema ‘een wereld zonder grenzen ‘.
Eén van mijn levensvragen die daarbij aansluit is waar een volk het recht haalt om zich grondgebieden toe te eigenen en anderen daarvan uit te sluiten.
De wereld is toch van iedereen?

Met deze overpeinzing kruip ik in mijn stapelbed links van de kamer, André in de zijne rechts van de kamer. We wuiven naar elkaar uit de verte…

Liefs,
Concetta
💋 💋 💋

Geplaatst met WordPress voor Android

Mijn locatie .

2 reacties op “Dag 32 – 1 juni 2015 – van Remich naar Remerschen – 16 km

  1. Geweldig ! Jullie liggen echt op koers … De ene al wat beter dan de andere vandaag

  2. Het gaat blijkbaar goed, zoals het in het echt leven moet

Reacties zijn gesloten.