Dag 7 – 7 mei 2015 – van Eben-Emael naar Richelle – 24 km

Onze zevende stapdag en ik heb een heerlijk ‘Wherever I lay my head, that’s my home ‘ – gevoel.

image

Afgelopen nacht had ‘ my home ‘ – de B& B Rue Haute in Eben-Emael –  een score van 9,5 bij Booking.com én een award bij Zoover. Terwijl gastvrouw Ilanka haar gasten in de watten legt. . .

image

… stoeit echtgenoot Mark met zowel vrouwenbenen als met hele vrouwenlichamen ;) Hier komen we zeker nog eens terug. En zo’n beeldje van Mark zou bij ons ook beeldig staan.
Na een typische ‘is het dit nou’-crisis rond hun veertigste kocht dit ondernemend echtpaar dit mooie huis, maakte er een B&B van en trok met hun twee kinderen vanuit Nederland richting ‘die leuke Belgen ‘. Ze leven nu in harmonie met zichzelf en met hun nieuwe omgeving. Mooi hé?

image

We ontbijten vandaag met Linda en Luc uit West-Vlaanderen die hier aan het fietsen zijn om de 60ste verjaardag van Linda te vieren. Nogmaals proficiat Linda! Hoop dat de terugweg naar Brugge goed verlopen is zodat jullie met de kinderen en kleinkinderen verder hebben kunnen vieren.
Limburg meets Vlaams-Brabant meets West-Vlaanderen meets Nederland : 4 verschillende interpretaties van dezelfde taal die maken dat we elkaar niet altijd even goed begrijpen. Dat ‘naft’ uiteindelijk ‘benzine’ vindt Ilanka echt te gek.

image

Omstreeks 10 uur zijn wij weer ‘Fired up, ready to go’ en we beginnen het land van Herve te exploreren.

image

Wanneer we voorbij deze bijzondere  pacifistische toren van Eben-Ezer komen – gebouwd door Robert Garcet in tussen 1953 en 1966  –  is een gemeenteambtenaar met alle mogelijke middelen de daar residerende kluizenaar aan het proberen te wekken : kloppen,  bellen, fluiten. Wij blijven wat talmen omdat we toch kurieus zijn naar hoe een kluizenaar eruitziet. Dit pleziertje wordt ons niet gegund. De gemeenteambtenaar zegt een paar maal dat de bezoekuren in de namiddag zijn. We stappen een beetje teleurgesteld verder.

image

De grotten van Wonck zijn ook niet open. We vinden de buitenkant én de versiering van de poort met BH’s in diverse kleuren wel speciaal. Wij stappen tevreden verder.

image

Maria in het wit vandaag. Ik groet haar. Benieuwd of ik haar morgen ook weer zie. Het wordt een gewoonte.

We zijn inmiddels de GR5 kwijtgeraakt en stappen verder ipv terug te keren naar de laatste markeringen, zoals we ons voorgenomen hadden. We vinden de GR5 uiteindelijk terug en zijn op de ‘verkeerde weg’ in een pita-zaak iets gaan eten. Gelukkig maar want de hele verdere weg zijn we geen horeca-zaak tegengekomen en we hadden niets bij om te eten buiten studentenhaver, zwarte chocolade en druivensuiker. Maria -effect?

image

Na een stevige klim komen we op de hoogvlakte van Froidmont. Het uitzicht is machtig mooi. We maken er kennis met Michel en Luc die met elkaar staan te praten. Michel, de voorzitter van de plaatselijke wandelclub, is  richtingaanwijzers aan het plaatsen voor de georganiseerde wandeling die dit weekend plaatsvindt.  Luc kom uit Lille en wandelt net als wij de GR5 af. Vorig jaar is hij gestapt van Hoek van Holland tot aan Kanne. Gisteren is hij herstart in Eben-Emael en is van plan tot Vianden te lopen dit jaar. Deze Fransman heeft puur uit eigen interesse 4 jaar Nederlands gestudeerd. Geen alledaagse combinatie!
Wij stappen gecharmeerd samen met Luc verder.

image

In Haccourt zijn ze wel erg trots op het feit dat de GR5 door hun gebied loopt en dat wel 5 km lang. Hierbij de hele uitleg voor wie niet goed weet waar GR voor staat.

image

André en Luc praten honderduit over waar ze in het verleden allemaal geweest zijn en hoe fantastisch dat allemaal was. Hier lopen ze helemaal in de verte op deze mooie holle weg.

image

Ik bestudeer inmiddels de Maas op deze panneau..

image

… kijk naar hoe mooi het graan meewiegt met de wind …

image

… vraag mij af hoe oud deze blauwe regen wel niet is.

Ik ben eerlijk gezegd heel moe, kan hun tempo niet volgen en erger mij aan het feit dat ze dingen uit het verleden oprakelen en weinig oog hebben voor al het moois om zich heen.
Ik doe de test en vraag aan Luc hoe ze een ‘holle weg’ noemen  in Frans.  Hij kent de term niet en weet niet wat ik bedoel.  Ik omschrijf ‘een weg waarvan het wegdek veel lager ligt dan het omliggend land’. Ken ik niet, nooit zoiets gezien. :?

Hierna hebben we nog een heel stuk moeten stappen: brug over,  door Visé, nog een brug over richting Richelle waar het venijn in de staart leek te liggen in de vorm van een steile klim tot aan onze B&B Cour d’Aix. Blij als een gek waren we toen bleek dat er net naast de B&B een restaurant was! Stel je voor dat we die hele weg terug naar Visé nog eens heen en weer moesten doen. Helaas, hij was enkel in het weekend open.

image

Gelukkig was Yolande, onze gastvrouw, bereid een spaghetti voor ons te maken.

Wij waren beiden doodmoe en zijn heel vlug na het eten gaan slapen.

Liefs,
Concetta
💋 💋 💋

Geplaatst met WordPress voor Android

Mijn locatie .

2 reacties op “Dag 7 – 7 mei 2015 – van Eben-Emael naar Richelle – 24 km

  1. julllie hebben moed. Is precies wel een mooie streek. Genieten maar onderweg.
    Groetjes

  2. Mooie foto’s. Alert en zeer gevoelig commentaar bij ontmoetingen. Rustig!!! verder genieten
    Herman..

Reacties zijn gesloten.