Dag 29 – 29 mei 2015 – van Langsur-Mesenich naar Grevenmacher – 25 km

image

Ik vertelde gisteren aan Birgitte ‘der cheffin’ dat ik graag aan een wijnpluk zou willen meehelpen. De beschrijving die zij mij gaf over hoe de wijnpluk hier op Johannishof gebeurt, heeft mij doen besluiten om dit wijnhuis als mogelijkheid te weerhouden voor mijn wijnplukbeleving : een twintigtal mensen – familie en vrienden – doen samen de pluk, ‘s middags wordt er in de wijngaard gepicknickt, ‘s avonds wordt er samen aan een lange tafel gegeten om daarna samen lekker te ontspannen. Exact zoals ik het zou willen! André wil ook mee en dus gaan we ons volgend jaar in september / oktober paraat houden en zodra de druiven van deze familie rijp zijn, vertrekken! Dit jaar kan nog niet, want we zijn nog steeds onderweg naar Rome.

We hebben er inmiddels 390 kilometer opzitten op de GR5. Vandaag gaan we over de 400 en we schatten dat we op 1/6e van de totale weg zitten.
Daarbuiten hebben we nog een 50 kilometer gestapt (tijdens rustdagen,  ‘s avonds op zoek naar een restaurant, ed).

image

We laten via een steil stijgende weg het dorpje Mesenich, dat ons zo aangenaam verrast heeft, achter ons. Mama Maria en papa Hans, wuiven ons joviaal uit en wensen ons ‘alles gute bis zu Rome!’. Ik was zo ontroerd dat ik vergeten ben er een foto van te nemen.

Daarna we dalen tot aan de Moesel waar we – net als gisteren – de brug van Wasserbillig overgaan. We gaan even een broodje kopen voor bij de lunch, ik moet weer even terug lopen naar de bakker omdat ik mijn stokken had achtergelaten en dan stappen we langs de Moesel richting Mertert.

image

Deze mannen zorgen ervoor dat het pad er mooi verzorgd bij ligt en verdienen een dikke merci! Het feit dat ik een foto van hen neem, doet hen zichtbaar plezier.

image

Om elf uur exact is het 4 weken geleden dat we vertrokken zijn uit Houthalen. En dat verdient een selfie! We kijken hier beiden wat sip omdat we net daarvoor een kleine aanvaring gehad hebben.
Ik heb, naarmate we onderweg zijn, steeds meer nood aan stilte om volop te genieten van al het moois om mij heen en om alle ervaringen in het hier en nu te laten doordringen. André geniet op zijn manier. Hij heeft meer nood aan praten en liefst over het verleden. Daardoor haalt hij mij regelmatig uit mijn heerlijke hier en nu momenten. We hebben het er al in de week over gehad, doch het gebeurt vandaag opnieuw en ik reageer niet bijster tactisch. De rest van de tocht vandaag verloopt daardoor voor het merendeel in stilte.
Niet in de serene stilte die ik mij wens, eerder in een wat verbeten stilte.

image

Bij het zien van dit beeld ter ere van de families uit Mertert die de Luxemburgse deserteurs en dienstweigeraars in de tweede WO hielpen, ontdooien we allebei wat. Pakkend beeld!

image

De tocht vandaag is lang. We hadden een shortcut langs de Moesel kunnen nemen, doch wij willen persé de GR5  volgen en dat hebben we ons achteraf beklaagd. De weg is quasi constant stijgend en het begint ook nog fors te regenen. Het is de eerste keer dat we ons regenbroek aan moeten doen. Hier zie je André in actie.

image

Gelukkig vinden we een schuilplaats waar we onze lunch kunnen opeten : verse 5 – granen boterhammen met côte d’or chocolade, melk met nootjes voor mij,  fondant voor André. Het smaakt!

image

Na de lunch meanderen we meermaals over de Syre, een zijrivier van de Moesel.

image

We komen door Manternach waar, helaas voor ons, de enige café gesloten is …

image

… en moeten daarna kilometers lang deze asfaltweg volgen…

image

… totdat we iets na zessen aan ons hotel ‘Simon’s Plaza’ aankomen.  We waren beiden totaal uitgeput. Toch hebben we ons de laatste kilometers er samen goed doorgesleurd. Onze stilte werd steeds intiemer en sereen. Samen afzien kan therapeutisch zijn.

Ik heb zelfs – terwijl ik dacht dit is nu wel echt teveel vandaag – nog oog gehad voor die enkele mooie dingen die we onderweg tegengekomen zijn.
(de weg viel grotendeels tegen vandaag, misschien zijn we inmiddels te veel gewend geraakt).

image

Dit klaproosje was echter het allermooiste!

image

Heel gelukkig zit ik ‘s avonds aan tafel met mijn eigen ‘klaproosje’ tegenover mij en een heerlijke hamburger (de lekkerste die ik ooit gegeten heb) om in te bijten. We  hadden echt wat comfortfood nodig vanavond.

We hebben tijdens het eten uitgebreid over onze gevoelens van vandaag gepraat en begrijpen elkaar alweer een heel stukje beter!

Liefs,
Concetta
💋 💋 💋

Geplaatst met WordPress voor Android

Mijn locatie .

2 reacties op “Dag 29 – 29 mei 2015 – van Langsur-Mesenich naar Grevenmacher – 25 km

  1. Conchetta, vertel jij stil aan de planten, de bomen, de wolken. Ondertussen vertelt André zijn verhaal aan de mensen. Dan komt voor beiden de stilte.

  2. “klaproosje” in zijn 2 hoedanigheden …is en was de kers op de taart van deze dag . knuffel

Reacties zijn gesloten.