Dag 27 en 28 – 27/28 mei 2015 – van Ralingen naar Langsur-Mesenich – 18 km (+18 km buiten GR)

image

Ondanks het gebrek aan bubbels straalt André aan het ontbijt. Ik ook, maar daar is geen foto van. We ontbijten dan ook niet alle dagen met uitzicht op de Sauer.  De (onbedoelde) lichtbundel in de onderste foto weerspiegelt onze innerlijke ingesteldheid : energiek, licht en zonnig!

image

Dat blijft zo, zelfs als eventjes later blijkt dat er ook vandaag veel trappen te doen zijn.

image

In dit huis, nu het gemeentehuis van Rosport, woonde ooit Henri Owen Tudor (1825-1938)  pionier van de elektrische verlichting.

image

Dit elektrische wagentje is het uithangbord voor het Tudor -museum dat in hetzelfde pand ondergebracht is als het gemeentehuis.

image

We stappen door dit prachtig landschap (in de verte zie je Rosport liggen) totdat André nattigheid in zijn broek voelt.

image

Nader onderzoek wijst uit dat het een lek in zijn Camelbag is, gemengd met zweet die van zijn rug druipt.

image

Verder lekker zwetend – de weg is constant stijgend – passeren we dit 13e eeuws Romaans kerkje in Girsterklaus, sedert 1328 een bedevaartplaats. Door een redeneringsfout zijn we er gewoon aan voorbij gelopen zonder dat te beseffen. Spijtig. Er waren binnen blijkbaar ook heel speciale fresco’s.

Onze weg vandaag gaat via Born over Moerdorf naar Mesenich in Duitsland.
We moeten de nodige hindernissen overbruggen om er te geraken.
Enkele voorbeelden:

image

– over boomstammen die de weg versperren, klauteren

image

– riviertjes oversteken met loszittende stenen

image

– weeral heel veel trappen doen

image

– uitleggen aan deze aanstormende, jonge koeien dat we geen eten voor hen bij hebben

image

– deze voetgangersbrug vinden over de Sauer om de grens van Luxemburg naar Duitsland  over te steken

image

Wanneer we na 18 kilometer stappen moe aankomen in Mesenich zien we een schraal dorpje. Na wat zoeken zien we dit gebouw en denken ‘ai,ai, is het dat nu?’.
Gelukkig blijkt dit ‘raucherscafé’ gesloten en moeten we verder zoeken.

image

Onze ‘Johannis Wein-café und Gastenhof’ ligt helemaal op het einde van het dorp en is helemaal het tegendeel van wat je in zo’n nietig dorpje zou verwachten.

image

We worden ondergebracht in het gloednieuwe gastenverblijf in een enorm mooie kamer met op het verdiep boven ons een pracht van een sauna met relaxruimte en zonneterras.

image

Heel rustig ligt rechts van dat gebouw het goed verzorgd kerkhof van Mesenich. Beetje vreemde ligging enerzijds. Anderzijds zien we later dat de mensen hier vlot in en uit lopen en de graven verzorgen. Hier blijven de doden tussen de levenden en dat geeft een speciaal gevoel.

image

We worden getrakteerd op koffie en gebak (zelfgebakken door de mama) terwijl de familie met de bankiers die de nieuwbouw gefinancierd heeft in bespreking is. ‘Hier wordt je als gast in de watten gelegd door vier generaties’ is één van de slogans van dit sympathiek familiebedrijf dat zich als taak heeft gesteld om de wijnen van de streek bekend te maken.

image

Birgitte,  die de ontvangst doet van  de gasten én de financiën, vertelt ons later dat grootmoeder op sterven ligt. Spijtig, weldra één generatie minder.

image

We hebben hier een dagje rust gepland – we boffen weeral – en willen op deze rustdag gewoon rusten en een kleine boodschap doen. De dichtstbijzijnde superette blijkt in Wasserbillig te zijn.  Wij gaan goedgemutst op stap, houden net zoals de voorbije dagen gelijke tred en merken dat we echt in de wijnstreek zitten: overal wijnranken op de hellingen. Het geeft een heerlijk gevoel!

image

Aan de brug van Wasserbillig komt de Sauer aan de Moesel uit, de rivier die de komende dagen ons metgezel zal zijn.

image

Dit klasje doet een uitstapje langs de Moesel en vertedert ons. Wij denken aan Simon en Laura, de kleinkinderen van André, die ook wel zo dingen doen. Wij zien hen helaas veel te weinig. Ze wonen in Wenen.

image

Deze sierlijke zwanen charmeren zowel de kinderen als ons. Jong en oud verenigd door de schoonheid van de dieren!

image

Donkere wolken vormen zich wanneer we 18 kilometer later terug in Mesenich aankomen. We hebben evenveel kilometer gedaan als gisteren, wel zonder rugzak, en zijn vier uur en half weggeweest voor een kleine boodschap. We hebben wel tussendoor gegeten bij een Italiaan, maar we hebben toch weer stevig gestapt

Even rusten – ik vraag André om een stilteuurtje omdat ik er behoefte aan heb, dwz niet spreken en alle apparatuur op stil, dit moet ook kunnen – daarna samen lekker naar de sauna en de dag afsluiten met een lekker dineetje en een streekwijntje.

image

Zo gewoon was ons rustdagje op weg naar Rome.

Liefs,
Concetta
💋 💋 💋

Geplaatst met WordPress voor Android

Mijn locatie .

8 reacties op “Dag 27 en 28 – 27/28 mei 2015 – van Ralingen naar Langsur-Mesenich – 18 km (+18 km buiten GR)

  1. Ik merk aan de reacties dat er een nieuwe verslaving is geboren….I am addicted too! En jullie zien er idd schitterend uit!

  2. :-) ik veronderstel dat André de laatste foto genomen heeft ? Hij had daar ook een schitterend uitzicht :-)

  3. Dag Concetta en André,

    Zo geweldig doen jullie het met jullie tweetjes, chapeau! Concetta zakt uw
    broek nog niet af? Ik vermoed dat de kilo’s d’er af vliegen bij jou, je ziet er geweldig uit. Wij volgen jullie op de voet :-), doe zo verder en als het eens
    tegenzit maak dan jouw lipjes maar rood.
    Lieve groet,
    Anita en ook van de Greg

  4. “In Wasserbillig ist nur das Wasser billig !” Dat zei ooit een camping-eigenares tegen ons. Zei wees ons de weg te voet onder de brug door, vlakbij, in Duitsland. Daar was een goedkoop pension, waar wij toen naar zochten.
    Wel mooi de samenloop van de twee rivieren : De Sauer en de Moezel. Daar langs de Moezel hebben we gefietst en op een zijarm van de Moezel huisde een kolonie reigers in de bomen. Het krioelde ervan ! De ene nest tegen de andere. Waarschijnlijk vis te over !
    Concetta, je bent knap met je korte kapsel !
    We duimen voor jullie, hou je sterk en zorg voor mekaar !
    Wij vertrekken nu zondag voor 2 weken naar Frankrijk. We gaan onder ons tweeën wandelen in de Dordogne. We gaan een week logeren bij de zoon van Mia Waeyen, Hans, die baat er een “Chambre d’Hötes” uit samen met zijn vrouw in Assier, vlakbij Figeac. We gaan ook even op bedevaart in Rocamadour.
    Toi, toi……

  5. De foto’s worden stilaan professioneel! Jullie ebben toch al geluk gehad met het weer. Houden zo!

  6. Concetta, sinds dag 1 ben ik verslaafd aan jullie blog! Dankjewel om me elke dag mentaal mee op sleeptouw te nemen tijdens jullie fantastische avontuur; jullie enthousiasme en ‘state of mind’ werken aanstekelijk. Ik kijk al uit naar het reisverslag van morgen… groetjes en dikke knuffel, Ann V

  7. zo GEWELDIG gewoon, mooi Concetta …..trouwens dat korte kopje staat je geweldig ! Je straalt trouwens gewoo geluk en gemoedsrust uit :-).

Reacties zijn gesloten.