Dag 26 – 26 mei 2015 – van Berdorf naar Ralingen – 22 km

image

Aan het ontbijt vanmorgen stonden de bubbels klaar. Uiteraard hebben we een glaasje genomen…

image

… en geklonken op deze nieuwe dag
‘dat deze dag even vrolijk en sprankelende mag worden als deze bubbels’.  Bubbels ‘s morgens blijken ook goed te zijn om de lichaamsprocessen op gang te brengen. Psyche en corpus varen er wel bij. Het lijkt ons derhalve een schitterend idee om alle dagen voortaan met deze weldoende bubbels te starten. Nu zijn we afhankelijk van het aanbod van ons hotel, maar zodra we thuis zijn gaan we ermee beginnen. Wie doet mee? Het gaat wel om slechts één glaasje, hè!

image

De weg van Berdorf naar Echternacht is even magnifiek als die ik gisteren beschreef. Dit is nog steeds Klein Zwitserland, één van de mooiste landschappen die ik ooit gezien heb. (@Eddy: idee voor de KBC-MBK?)
We komen voorbij de Perekop en de Wollefsschlucht (Gorges van de Wolf), beiden rotsformaties van extraordinaire grootte en vorm.

image

We hebben vandaag nog meer trappen dan gisteren gedaan en toen waren het al heel veel. Onze fysieke conditie is echt goed. En onze relationele nog beter. Toch wel raar dat je in relaties door te botsen, naderhand dichter bij elkaar komt. Als je het probleem aanpakt tenminste. En dat doen wij. Deze reis is ook daarvoor bedoeld.

image

De klimax van de dag ligt vandaag niet op landschapsvlak, ondanks de schoonheid ervan.

Omstreeks halftwaalf zien we  Echternacht al in de verte liggen. Fanfaremuziek komt ons tegemoet. Deze morgen lazen we in de gids dat ieder jaar de dinsdag na Pinksteren de processie van Echternacht doorgaat. Dat is vandaag! Ik begin spontaan op het ritme van de muziek drie passen naar voor te gaan en twee naar achter en bots daarbij een beetje ruw met mijn rugzak tegen André die achter mij liep en die helas niet dezelfde neiging had.  Gelukkig niks gebeurd!

image

Even vrezen we dat tegen de tijd dat we het centrum zullen bereiken, de processie voorbij zal zijn. Gelukkig niet. Wij komen aan en zien onze landgenoten van Eisden en Lanaken in actie. Beiden zijn het St.- Willibrordus verenigingen want om deze heilige gaat in deze springprocessie.

image

Het voetenwerk van deze pelgrims klopt volgens ons echter niet: ze springen voorwaarts afwisselend op hun rechter- en linkerbeen. Dit blijkt te zijn gewijzigd in 1947 omdat het voor- en achteruit stappen tot misverstanden leidde. Wisten wij niet.

De processie is trouwens sinds 2010 opgenomen in de lijst van  UNESCO-werelderfgoed. En niet onterecht!  Wij raken ontroerd door de manier waarop mensen ingetogen en aan elkaar verbonden door een zakdoek van de ene voet op de andere springen. Mensen van alle leeftijden en van alle geledingen uit de maatschappij.

image

Het einde is aan het graf van St. Willibrordus in de basiliek waar samen gezongen en gebeden wordt.

image

Albert Willems en zijn vrouw Anita zitten toevallig naast ons te eten na de processie. Hij is dirigent van het Seniorenorkest van Lanaken en heeft al voor de 15e keer meegespeeld in deze processie. Iedere fanfare speelt hier trouwens hetzelfde liedje op zijn eigen manier. Heel speciaal vonden wij die van de mandolinevereniging en, na de processie, de versie van de beiaard.

Anita is – even geheel ter zijde – een grote Sissi-fan. Ik ook in die zin dat ik minimaal 1 keer per jaar naar de films met Romy Schneider kijk.  Anita weet echter veel meer van de echte geschiedenis van Sissi. Ze heeft blijkbaar ook een reuzegrote schilderij van Sissi gemaakt die bij haar thuis hangt. Ik heb dan weer het kasteel van Sissi in Corfu al bezocht. Anita nog niet. Zalig gesprekje tussendoor, vrouwen onder elkaar:-)

image

In totaal zijn er 40 groepen met telkens eerst de pelgrims (die springen) en dan de muzikanten  (die niet springen). Ik schat dat er minstens 7.000 man mee loopt.

Geen beelden waarachter een stoet mensen loopt, neen, enkel mensen. En dat is net het pakkende van dit verhaal.
Fantastisch dat we dit totaal onverwacht konden meemaken!

image

Wij moeten na de processie nog een tiental kilometers stappen en besluiten dat op de traditionele manier te doen en het springen te laten. Tot Rosport blijven we in gezelschap van de rotsformaties. Ze beginnen nu wel wat kleiner te worden en we vinden ze gewoontjes.  Eigenlijk hebben ze nu de grootte van de eerste die wij zagen en geweldig vonden. Zo snel wordt een mens dus iets gewoon.

image

Ons huis voor vandaag ligt weeral in Duitsland. Ook hier weer gewoon de rivier overgestoken. We hebben een prachtige, ruime kamer en hebben gegeten met uitzicht op de Saur.

‘Morgenvroeg bubbels of  geen bubbels’ dat is de vraag. Dit is niet het type zaak waar ze dat serveren, maar ik ben een positivo, je weet maar nooit!

Liefs,
Concetta
💋 💋 💋 

Geplaatst met WordPress voor Android

Mijn locatie .

3 reacties op “Dag 26 – 26 mei 2015 – van Berdorf naar Ralingen – 22 km

  1. Alleszins een hele mooie belevenis, liefst met bubbels hé

    Lena

  2. To bubble or not to bubble ….wij zorgen steeds voor voldoende voorraad ;-) .Always in the mood for a glass of champagne ! Wij doen ontegensprekelijk mee ! We zullen de buubels meebrengen als we jullie komen bezoeken ;-).

  3. To bubble or not to bubble, that’s the question, blijkbaar. Fijn om die processie bij te wonen, waarover zoveel gesproken wordt door het gebruik van de uitdrukking. Jullie tocht is echt niet de processie van Echternacht.

Reacties zijn gesloten.