Dag 21 en 22 – 21/22 mei 2015 – van Gemünd naar Vianden – 18 km

Een heerlijke dag onder een lichtblauwe hemel versierd met schapenwolken kondigt zich aan. We willen vandaag van Pont de Gemünd naar Vianden stappen. Ik ben nog niet 100% maar de zin om te stappen is erg groot en vermits ‘het toch allemaal tussen je oren zit’, heb ik tegen dat stuk tussen mijn oren gezegd dat het welletjes is geweest en dat ik sterker ben dan die salmonella – bacterie. Voilà, zo doe ik dat voortaan!

image

We gooien onze rugzakken in de break van Paul, die ons naar Pont de Gemünd brengt. We missen door mijn ziekte blijkbaar een heel mooi stuk weg tussen Pont de Dasbourg en Pont de Gemünd. Maar we moeten op koers geraken omdat we voor de komende week al onze logies vastgelegd hebben en doen daarom een stukje met de auto.
Paul vertelt onderweg, met zijn dankzij de Gauloises heel diepte stem, wat geschiedenis over ‘Bei Jul’. Jul was zijn vader. Die is al sinds 1991 gestorven. Zijn nu 77-jarige moeder doet alles nog exact als toen vader nog leefde. Paul is op papier de baas en regelt de financiën. Zijn zus werkt er ook. Samen zorgen ze voor haar kinderen. Klinkt mooi zo’n familiebedrijf. Echter, deze aardige, zeer grote man met paardenstaart, die ons samen met zijn familie zo goed opgevangen heeft, geeft ons het gevoel gevangen te zitten in een situatie waarin hij ingerold is.
Hij zwaait door het vensterraam als hij wegrijdt. Wij sluiten hem in ons hart.
image

Wij beginnen te stappen richting Vianden. Met de wagen is de afstand 8 km, via de GR5 is dat volgens onze gids 15 km met een 250-tal meters te overwinnen hoogteverschillen.
Luc Sarron, de Fransman uit Lille die ons voorgaat op deze weg, heeft laten weten dat dit stuk van de GR5 het moeilijkste pad is die hij tot nog toe daarop gelopen heeft. Hij is nl. begonnen aan Hoek van Holland, het echte begin. Maar wij doen toch maar 15 km, dus dat zal wel meevallen. Denken wij.

Het begint alleszins heel idyllisch.
image

André geniet hier van het prachtige zicht op de Our.

image

Ik stap goedgezind en monter stevig door.

image

We passeren Stolzembourg waar, via de brug over de Our, op 11 september 1944 het Amerikaanse leger voor het eerst voet gezet heeft op Duits grondgebied.

image

We bewonderen allerlei natuurkunstwerken en ruiken de brem die dankzij de stralende zon haar zoetste geur verspreidt.
Het pad zelf dat wij volgen is andere koek. Ofwel wordt er niet aan bosbeheer gedaan in deze streek. Ofwel is het beheer dat omgevallen, dikwijls zelfs omgekapte, bomen gewoon blijven liggen waar ze vallen, heel vaak gewoon op het wandelpad. Daardoor zijn we in moeilijke omstandigheden geraakt. De moeilijksten heb ik niet kunnen fotograferen. Het was al gevaarlijk genoeg.
Hieronder enkele situaties die we wel hebben kunnen fotograferen.

image

Soms was er gewoon geen weg en leek het een jungle.

image

Hier moesten we tussen de wortels van de omgewaaide boom door.

image

Deze treden waren zo hoog dat ik die – onder luide aanmoediging van André die al boven stond – op handen en voeten heb moeten opklimmen. Denk eraan dat we met trekkingrugzak wandelen!

image

En alle paden waren heel steil, sommigen letterlijk recht omhoog.

image

Aan Mont Saint-Nicolas aangekomen, willen we – voordat we deze trappen opgaan om het artificieel bassin van 7,2 mio kubieke meter water te bekijken – een tasje koffie drinken. Al kilometers lang worden we op deze mogelijkheid attent gemaakt. We snakken er inmiddels naar.

image

Aan het café worden we afgeblaft door twee reuzegrote honden. We proberen aan de andere kant. Identiek scenario. Toch horen we binnen stemmen. We zien een jongen met capuchon op het terras staan en vragen of het café open is. Hij doet zo raar dat we het helemaal voor bekeken houden en de koffie op onze buik schrijven.

image

We beklimmen toch de trappen en het zicht op al dat water is spectaculair.

image

De weg die wij moeten gaan is vanaf nu van asfalt. We zijn er blij om. Genoeg moeilijke, steile paden voor vandaag!

image

Victor Hugo, voornamelijk bekend van Les Miserables, heeft in Vianden in 1871 een tijdje als politieke banneling geleefd en heeft een beetje verder zijn eigen ‘pointe de vue’..
image

Helaas belemmeren vele bomen meer dan 250 jaar later dat uitzicht. Onze weg is nog steeds uit asfalt. Nog zo’n 500meter. Dan begint het weer: steil, steil, steil, met ik weet niet hoeveel trappen.
image

Terwijl we even pauzeren om iets te eten, halen Stef en Snifferd uit Essex met hun hond Harry Bear ons in. Zij volgen de GR5 vanaf Maastricht, vinden dit stuk ook aartsmoeilijk en hopen samen met ons dat het nu betert.

image

Helaas, na dit Maria kapel, waar André en ik samen binnen gaan en een kaarsje branden, begint het nog steiler te gaan.

image

Uiteindelijk komen we uitgeput aan de zeteltjeslift. Wat een zaligheid om daarin plaats te nemen, je rugzak op het zeteltje naast jou neer te droppen en te genieten van het uitzicht op Vianden, het meest pittoreske dorp van Luxemburg!
image

Ons hotel Belle Vue lag gelukkig niet ver van de stopplaats. De sauna was te onzer beschikking en we hebben er onmiddellijk dankbaar gebruik van gemaakt. Zo vermoeid zijn we nog nooit na een wandeling geweest. En dat zeg niet alleen ik, maar ook André!

Op onze rustdag de dag erna hebben we goed gerust en twee noemenswaardige activiteiten gedaan.
image

1. Bezoek aan het knap gerestaureerd kasteel dat ooit eigendom was van de Oranje – Nassau’s …

image

… wat volgens Anneke en André, dit aardig koppel uit Hilversum, de reden is waarom zoveel Nederlanders hier op bezoek komen. Zelf rusten ze hier in Hotel Belle Vue een paar dagen uit na een familiebezoek in Frankrijk en zijn vast van plan terug te komen. Zo heerlijk vinden ze het.

image

2. Mijn haar kort laten knippen omdat mijn normaal kapsel op niks trekt als Lisa die niet geföhnd heeft.

Liefs,
Concetta
💋 💋 💋

Mijn locatie .

2 reacties op “Dag 21 en 22 – 21/22 mei 2015 – van Gemünd naar Vianden – 18 km

  1. Hallo Concetta en André.
    Concetta, goed te horen dat je je beter voelt. En ook dat jullie het zo goed doen, “samen” en op julle reis. Wij genieten van hieruit samen met jullie

  2. Mooi koppie nu. André mag niet boven aan de berg staan om je aan te moedigen . Ik vind dat hij je een duwtje tegen je poep moet geven/
    Prachtig verslag. Zorg goed voor elkaar. Het is de moeite waard, wanneer ik eraan denk dat veel jonge koppels voor een ‘scheet’ uit elkaar gaan.

Reacties zijn gesloten.