Dag 13 – 13 mei 2015 – van Spa naar Andrimont – 12 km

image

De mevrouw die in Hotel Le Relais het ontbijt verzorgt en de kamers schoonmaakt, kijkt raar op als we vragen om een stempel te zetten in ons pelgrimsboekje en zegt dat ze er geen heeft. Eens ze begrijpt wat onze voettocht inhoudt, slaat haar scepticisme om in ver/bewondering, rent – zo snel als haar toch niet meer zo jonge beentjes haar kunnen dragen – naar beneden en komt terug met een stempel. Na nog wat gebabbel zijn we omstreeks halftien vertrekkensklaar. Geen pijntjes, geen kwaaltjes zowel André niet als ik. Alles oké! We zijn blij om, na een dag rust,  onze voeten te laten stappen.

image

Die zijn in prima conditie dankzij deze twee crèmes van Gehwol.  De grijze tube gebruiken we ‘s morgens, de witte  ‘s avonds. Dit is al sedert ik met lange wandeltochten begon, mijn magisch, welriekende formule voor gezonde, blaarvrije voeten. Naast goed passende schoenen en de juiste sokken, natuurlijk, want dat is de eerste vereiste.

image

We laten Spa achter onder een stralende zon. De GR5 ligt direct op ons pad.

image

Aan het Atheneum is de rood-witte markering contradictorisch met onze gids. Het pad dat wij inslaan, blijkt na een tijdje niet de juiste. Ik wil – conform afspraak – terug naar de laatste juiste markering volgens de gids. André begint op zijn GPS te tokkelen en zegt dat hij wel terug aansluiting zal vinden.

image

En hier – vrienden van Ander Leven – aan deze bocht in Spa, ga ik terug naar AF. Ik begrijp niet waarom hij zich niet aan onze afspraak houdt en koppig door wil gaan. Ik ben ervan overtuigd dat we beter teruggaan en hou me daar, even koppig als hij, aan vast. Afspraken zijn afspraken! Ik voel woede vanbinnen opborrelen

Mijn locatie .

5 reacties op “Dag 13 – 13 mei 2015 – van Spa naar Andrimont – 12 km

  1. De bessenstruiken in de bossen zijn wilde “bosbessen”. Zij zijn nu al verspeend en zijn veel vroeger dan onze gecultiveerde “blauwbessen”. Deze laatste staan nog in bloei en zijn nog niet verspeend. Het gonst er nog van hommels die voor de bevruchting zorgen (Het is daar dus hommeles!).
    Het verschil tussen de wilde bosbessen en de blauwbessen is ook :
    – de eerste zijn veel kleiner en geven meer kleur en smaak af. Je zult ze op je verdere tocht nog proeven en zien hoe je mond blauw kleurt als je ze oppeuzelt. Opgepast voor vlekken op je kleren.
    – de vruchten bij de wilde zijn half juni rijp en de blauwe vanaf einde juni.
    Wij kijken er al naar uit om hier aan de pluk te gaan. De vruchten zitten bomvol
    anti-oxydantia en gezond voor darmen en ogen en de diabetici.
    We wensen jullie nog veel kijk- proef- en wandelplezier op de hoogste toppen van ons landje.
    Een warme knuffel voor jullie beiden.

  2. Lieverds, juliie zijn fantastisch. Jullie wisten voor jullie vertrek al heel goed waarom jullie van elkaar houden. Echter tijdens deze tocht zal de intensiteit van jullie liefde duidelijk alleen toenemen. Het is pakkend. Uiteraard ook omdat we er dankzij het verborgen literaire talent van Cp mogen van meegenieten..

  3. Beste Concetta en André,

    Dit is mijn dagelijks kostje. Leuk om volgen.

    Tip voor Concetta misschien: de schrijfmicrobe heeft mij al een jaar of vijftien te pakken. In eerste instantie: reisverhalen, zoals u, nu.
    Sinds zowat drie jaar (dus sinds mijn pensioen) ben ik er méér en méér mee bezig. Ik ondervind dat dit ‘vertellen’ jou wel ‘ligt’. Blijf dus zo doorgaan.
    Ik publiceer mijn kortverhalen op
    http://www.azertyfactor.be
    onder het pseudoniem ‘Seppo Valo’
    en misschien is dit ook wel iets voor jou.
    Niet zozeer voor dit reisverhaal (dat kan je apart bundelen), maar vooral voor al die ontmoetingen of onverwachte gebeurtenissen. Hou die goed bij en maak er, tegen dat jullie terug thuis zijn, kortverhalen van. Eventueel wat extra fantasie (indien nodig, en dat is niet zeker) mag daaraan toegevoegd worden.
    Gewoon een tip.
    Prettige voortzetting van uw camino,
    Marc

  4. Hey Concetta en André,
    Net zoals zovelen geniet ik elke avond van jullie dagelijkse belevenissen. Naast de vele ontmoetingen en mooie plekjes onderweg, krijg ik een warm gevoel van de manier waarop jullie met mekaar omgaan. Toch zalig! Ik hoop dat het mij ook nog eens overkomt :-)
    Vanmiddag tijdens de KBC-lunch kwam jullie tocht ter sprake, ik moest jullie de hartelijke groeten overmaken van Mia Empsen en Jean-Paul Thiry.
    Groetjes,
    Jenny

  5. André was altijd een ‘koppigerdje’ (nieuw Nederlands woord) maar jij bent een uitstekende correspondente voor een wereldmagazine. Ach, in een gewoon huishouden gooien ze ook soms met borden en messen. Achteraf raap je de scherven op en de lepels, de messen laat je liggen. Met heel veel respect voor de ‘Mutter Courage’ van mijn goede vriend, Bertolt Brecht. ‘Koerazje’ want ik weet dat het gaat lukken.

Reacties zijn gesloten.